انسان و آیین جمعی؛ فراموشی کارکردها و پیوندها؛ نمونه موردی: آیین چهارشنبهسوری
نویسندگان
1 دکتری جامعه شناسی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری رفاه اجتماعی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
چکیده
آیینهای باستانی بر محور نیاز انسان به پیوند با سایر انسانها شکل گرفته و ارزش و انسجام اجتماعی را در خود متبلور ساخته است. عناصر فرهنگی در برخورد با پدیدههای گوناگون اجتماعی، به تغییر تن میسپرد، به گونهای که از ارزش بنیادین نشانی نمیماند. آیین چهارشنبه پایان سال (چهارشنبهسوری) که برای مطالعه موردی انتخاب شده است، شامل همین توصیف است. پژوهش حاضر با نگاهی به گذشته برگزاری این آیین در ایران، بازتولید آن را در نظر دارد. به همین منظور با بررسی اسنادی و روش پیمایشی (نمونهگیری خوشهای) به توصیف و تبیین این مراسم آیینی میپردازد. جامعه آماری این پژوهش شهروندان تهرانی و به طور مشخص سه منطقه شهری 3، 7 و 19 (جمعاً 935.827 نفر) را دربرمیگیرد که بر این اساس، حجم نمونه با فرمول کوکران 384 نفر برآورد شد. نتایج حاصل از آزمون ضریب همبستگی نشان داد بین آشنایی با کارکردهای فرهنگی مراسم چهارشنبهسوری، نظارت اجتماعی، مشارکت گروهها، سازمانهای اجتماعی مؤثر در جامعهپذیری، و تعامل و مشارکت با همسایگان با نحوه برگزاری مراسم چهارشنبهسوری رابطه معنادار وجود دارد. حاصل نظرسنجی بیانگر ضروری بودن رسیدگی به جوانب گوناگون موضوع و از جمله میزان آگاهی از پیشینه مراسم، نحوه مشارکت، نقش نهادها و سازمانهای مؤثر در جامعهپذیری و فرهنگپذیری و در نهایت «ضرورت مدیریت مراسم» از دید شهروندان تهرانی است.