امکان سنجی و تحلیل تناسب اراضی چند معیاری جهات توسعه فیزیکی شهرکرمانشاه برپایه معیارهای ژئومورفولوژیکی با استفاده از مدلهای منطق فازی و فرایند ترکیبی تحلیل سلسله مراتبی
نویسندگان
1 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور. تهرا ن.ایران
2 دانشجوی دکتری گروه جغرافیا، دانشگاه خوارزمی. تهران، ایران
3 استادیار گروه جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه پیام نور. تهرا ن.ایران
doi
10.22034/jgeoq.2025.235974.2564چکیده
شناخت و تعیین تناسب و استعداد زمین برای توسعه کالبدی و شهری از اقدامات اولیه در برنامه ریزی های فضایی و محیطی است. در عصر حاضر توسعه شهرها شتاب بیشتری گرفته است و برخورد اراضی شهری با عوارض ژئومورفولوژیکی مرتبأ در حال افزایش است. بنابراین نظر به اینکه جمعیت زیاد و در قبال آن فضا کم می شود، فشار بر فضای باقیمانده فزونی میگیرد. هر چه به آینده مینگریم بیشتر درمیابیم که اگر حساب شده عمل نکنیم و با شتاب راه خود را ادامه دهیم ممکن است آثار و پیامدهای زیانباری در محیط زیست و اقتصاد شهری بوجود آید.روش تحقیق توصیفی-تحلیلی است. هدف ازاین تحقیق ارائه الگوی بهینه توسعه کالبدی شهربا تهیه نقشه به منظورمکانیابی جهات توسعه شهر کرمانشاه میباشد. برای رسیدن به این هدف با استفاده از پارامترهای انسانی و محیطی( ژئومورفولوژی شهری )و سایر اطلاعات مورد نیاز شهری و با استفاده از مدلAHP (فرایند تحلیل سلسله مراتبی) و منطق فازی در سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) نقشههای مربوط به محدودیت پارامترهای ژئومورفولوژی و طبیعی شهر کرمانشاه تهیه شد. براساس نتایج بدست آمده از بررسی نقشه نهایی این است که بخشهای شمال، جنوب شهر کرمانشاه با محدودیت توسعه فیزیکی مواجه میباشد. از دیگر نتایج این تحقیق اینکه مناسبترین مکانها برروی نقشه نهایی برای توسعه فیزیکی آینده شهر کرمانشاه، بخشهای شرقی و غربی محدوده تشخیص داده شده است.
