بررسی تأثیر عوامل شخصیتی بر انسجام تیمی کارکنان با توجه به نقش میانجی اشتراک دانش (مطالعه موردی: شرکت اسنوا)
نویسندگان
1 استادیار، گروه مدیریت فرهنگی، واحد شاهین شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، شاهین شهر، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه آزاد اسلامی، نجفآباد، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت بازرگانی، واحد یزد، دانشگاه آزاد اسلامی، یزد، ایران
doi
10.22054/jks.2022.66771.1492چکیده
امروزه در اثر تغییر و تحولات پیشبینینشده محیطی و تکنولوژیکی توجه به صرفهجوییها، افزایش نوآوری و انعطافپذیری برای انواع کسبوکارها در کسب مزیت رقابتی پایدار امری ضروری است. در این میان آنچه به سازمانها در افزایش تواناییها و رویارویی با چالشها یاری میرساند، ایجاد و پرورش تیمهای مناسب و اثربخش از افراد است. هدف از پژوهش حاضر بررسی تأثیر عوامل شخصیتی بر انسجام تیمی کارکنان شرکت اسنوا با توجه به نقش میانجی اشتراک دانش است. پژوهش توصیفی از نوع همبستگی از طریق الگویابی معادلات ساختاری (SEM) است ازاینرو دادههای بررسیشده از طریق پرسشنامههای استاندارد عوامل شخصیتی گلدبرگ (1992)، تسهیم دانش چانگ و همکاران (2015) و انسجام تیمی وستر و ویس (1991) در میان کارکنان شاغل در شرکت اسنوا در سال 1399 و به حجم نمونه 278 نفر گردآوری و در ارزیابی الگوی پیشنهادی از نرمافزارهای SPSS و AMOS استفاده شده است. نتایج نشان داد میان چهار مورد از عوامل شخصیتی (برونگرایی، توافقپذیری، وظیفهشناسی و گشودگی نسبت به تجربه) و اشتراک دانش با انسجام تیمی کارکنان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ اما میان عامل شخصیتی (روانرنجوری) و انسجام تیمی کارکنان رابطه مثبت و معنادار وجود ندارد. مسیرهای غیرمستقیم عوامل شخصیتی نیز از طریق اشتراک دانش با انسجام تیمی در کارکنان معنادار است. لذا میتوان گفت عوامل شخصیتی در کنار سایر عوامل ازجمله اشتراک دانش، نقش کلیدی در انسجام تیمی ایفا میکنند و لزوم توجه به این عوامل در برنامههای آموزشی برای تقویت انسجام تیمی مفید است.