تبیینی از دلالتهای تربیتی «زیارت عاشورا»
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم تربیتی دانشگاه فرهنگیان
doi
10.22034/iued.2023.556649.2298چکیده
تربیت سکولار به اقتضای پشتوانههای تئوریک خود درصدد عقب راندن حضور دین در مدارس است و مبتنی بر همین ایده، حضور «فرهنگ عاشورا» در سالهای اخیر در تربیت رسمی ایران مورد انتقاداتی قرار گرفته است. نوشتار حاضر تلاش خواهد کرد «فرهنگ عاشورا» را به مثابه یک کلاننظریه و زیارت عاشورا را به عنوان یک «برنامه درسی» تلقی نموده و از منظر «فلسفه تربیت» دلالتهای تربیتی این زیارتنامه را تبیین نماید. روش پژوهش توصیفی استنباطی است. مولف در ابتدا به اعتبار سندی زیارت عاشورا و قدیمیترین نقلهای آن اشاره نمود و سپس با نمایهزنی و کدگذاری و سپس طبقهبندی مفاهیم و مدالیل، مجموعه دلالت-های زیارت عاشورا را گردآوری نمود و سپس آنها را در چهار ساحتِ «تربیت اعتقادی و عبادی»، «تربیت اخلاقی و عاطفی»، «تربیت اجتماعی و خانوادگی» و «تربیت سیاسی» دستهبندی کرد و در واپسین گام تلاش شد دلالتهای تربیتی ناظر به هر ساحت تربیتی با استناد به فرازهای این زیارتنامه تشریح و تبیین شود.