کارکردهای مناسب آشکار و پنهان زندگی خوابگاهی (مورد مطالعه دانشگاه فرهنگیان)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مردمشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 استادیار گروه مردمشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استادیار گروه مردمشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، واحد تهران مرکز، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف پژوهش حاضر، شناسایی فرصتهای زندگی خوابگاهی دانشجویان پسر در دانشگاه فرهنگیان و روش پژوهش کیفی، از نوع توصیفی- مردمنگاری است. جامعه مورد مطالعه، همه دانشجویان ساکن خوابگاههای پردیس شهید مفتح شهر ری و مرکز آموزش عالی شهید بهشتی تهران (750 نفر) در سالتحصیلی 98-99 بوده که به طور هدفمند و بر اساس اشباع نظری دادهها، 41 دانشجو انتخاب شدهاند. دادهها از طریق مشاهده همراه با مشارکت و مصاحبه عمیق نیمهساختارمند جمعآوری گردید و با روش تحلیل محتوا مورد تجزیهوتحلیل قرار گرفت. بر اساس نتایج این پژوهش، مهمترین فرصتهای زندگی خوابگاهی عبارتاند از آشنایی با مهارت و تجارب دیگران، پیشرفت تحصیلی، گسترش روابط اجتماعی و افزایش دوستیها، توسعه روحیه همکاری و نظمپذیری، رقابتیشدن فعالیتها، الزام به تعامل و رفتار همراه با مدارا، برخورد عینی با واقعیتهای زندگی، تجربه زندگی منظمتر، افزایش سازگاری، تقویت صبر و تحمل، احساس استقلال بیشتر، یادگیری صرفهجویی، استقلال مالی و بلوغ اقتصادی، آشنایی با اقوام، مذاهب، فرهنگ و آداب و رسوم دیگر شهرها، تمایل در عمل به فرائض دینی، جزو کارکردهای مناسب خوابگاه شناسایی شدند.