احصاء و بررسی مبانی انسانشناختی همزیستی مسالمتآمیز از منظر علامه طباطبایی در تفسیر المیزان و دلالتهای تربیتی آن؛ ارائهی یک الگوی مفهومی.
نویسندگان
1 مدرس گروه آموزش علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان،صندوق پستی 889- 14665، تهران، ایران.
2 دانشـیار گـروه فلسـفه تعلیـم و تربیـت دانشـگاه خوارزمـی
doi
10.22034/iued.2023.552055.2248چکیده
یکی از مشکلاتی که امروزه دامنگیر افراد شده است، عدم توانایی آنان در همزیستی مسالمتآمیز است. اسلام بهعنوان کاملترین دین برای دستیابی به این همزیستی مسالمتآمیز برنامههایی دارد. یکی از متون متقن و دست اول اسلام، قرآن کریم است و آنچه مشخص است این است که بهترین روش دریافت آموزه های قرآن کریم مراجعه به تفاسیرمعتبر است؛ از جمله ی این تفاسیر معتبر که نگاهی اجتماعی و تربیتی دارد تفسیر المیزان است. لذا هدف پژوهش حاضر دستیابی به یک الگوی مفهومی همزیستی مسالمتآمیز مبتنی بر مبانی انسانشناسی علامه طباطبایی و با تأکید بر تفسیر المیزان است. برای دستیابی به این هدف، از روش پژوهش تلفیقی استفاده شده است؛ بدین ترتیب که برای پاسخ به سؤال اول پژوهش از روش تحلیل مفهومی، در پاسخ به سؤال دوم پژوهش از روش قیاس نظری و در پاسخ به سؤال سوم پژوهش که از روش قیاس عملی بهره گرفتهشده است. نهایتا اینکه یافتههای پژوهش به شش مبنای انسانشناختی و شش هدف تربیتی و هفت روش تربیتی اشاره دارد که ارتباط مبانی، اهداف و روشهای تربیتی فوق بهصورت یک الگوی مفهومی تنظیمشده است.