داستانهای قرآنی به عنوان محتوای تربیت دینی دوره ابتدایی در رویکرد محتوایی برنامه (p4c)
نویسندگان
1 گروه علوم تربیتی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی ، تربت حیدریه، ایران.
2 دانشیار برنامه ریزی درسی، گروه علوم تربیتی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران
3 استادیار مدعو، گروه علوم تربیتی، واحد تربت حیدریه، دانشگاه آزاد اسلامی، تربت حیدریه، ایران ، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
doi
10.22034/iued.2023.558091.2309چکیده
هدف از پژوهش حاضر تحلیل محتوای داستانهای قرآنی به عنوان محتوای یاددهی- یادگیری تعلیم و تربیت دینی مقطع ابتدایی بود. بدین منظور با روش تحلیل محتوای کیفی در گام نخست انتقادات صورت گرفته به روشهای مبتنی بر حافظه پروری در آموزش و پرورش مطرح و در ادامه رویکردهای مطرح شده در برنامههای آموزش تفکر و شیوه های تربیت دینی به کودکان مطرح شد آنگاه از میان رویکردهای موجود آموزش تفکر، رویکرد محتوایی که در آن محتوای تأملی اهمیت بالایی دارد مطرح و متناسب با رویکرد حاضر مضامین فلسفی (هستیشناسانه، شناخت شناسانه و ارزش شناسانه) معرفی و نشان داده شد که داستان های قرآنی کدام ساحت یا ساحت های فلسفی را در درون خود دارد و چگونه می تواند در برنامه تربیت دینی دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد. نتایج نشان داد بازنویسی و ساده سازی این داستان ها مبتنی بر رویکرد محتوایی به سبب مناسبت فرهنگی برای کودکان ایران اسلامی ضمن فراهم نمودن زمینه تامل و تفکر برای کودکان در کلاسی که به اجتماع پژوهشی بدل شده است اهداف تربیت دینی درباب خداشناسی، جهانشناسی و انسانشناسی و مباحث اخلاقی را به شکل مناسبتری میسر سازد.