فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پیشوایان الهی مانند دیگر انسان‌ها هستند، شاخص‌ترین تفاوت آنان دریافت وحی برای رهنمود به توحید است، با این وجود عده‌ای از مردم از دیرباز درباره این پیشروان به آفت غلو دچار شده‌اند که مانع از سوق انسان‌ها برای عبودیت خداوند و اسوه‌ناپذیر جلوه دادن این الگوهای جاودانه است. امام حسین(ع) یکی از برجسته‌ترین رهبران الهی است که از همان دوران شهادتش برخی به ایشان باور غالیانه داشته‌اند.یکی از روش‌های مقابله با غلو، آگاهی از نقش وراثت، محیط و اراده در شکل‌گیری شخصیت‌ امام حسین(ع) است، لذا این پژوهش با روش توصیفی تحلیلی در پی پاسخ به این سؤال است که نقش وراثت، محیط و اراده در شکل‌گیری شخصیت‌ امام حسین(ع) از منظر روایات چگونه است؟یافته‌های تحقیق حکایت از آن داشت که اولا، امام حسین(ع) وارث ویژگی‌های جسمانی، عقلانی و اخلاقی پدر، مادر و جدش بوده است. ثانیا، محیط پیش از تولد، محیط درون رحمی است؛ حضرت فاطمه(س) با حساسیت فرزند خود را پروراند. محیط طبیعی نقش چندانی در شکل‌گیری شخصیت امام حسین(ع) نداشته است مگر تغذیه متمایز و اعجازگونه‌ای که داشته است. در محیط خانواده سه عضو: پیامبر(ص)، امام علی(ع) و حضرت زهرا(س) مؤثر بوده‌اند. هم‌سالان و دوستانی که در تراز اثرگذاری بر آن حضرت باشند، وجود نداشت مگر امام حسن(ع). برای فرهنگ و تعلیم و تربیت آن عصر نمی‌توان سهمی متصور شد، زیرا خانواده آن حضرت و خود ایشان تغییر آن را عهده‌دار بودند، ثالثا، اراده مهمترین نقش را در شکل‌گیری شخصیت امام حسین(ع) داشته است، واپسین دوران حیات آن حضرت تجلی حقیقی قدرت اراده یک انسان خودساخته است.