ضرورت تصحیح دوبارة دیوان امیر خسرو دهلوی
نویسندگان
1 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبائی
2 دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22111/jsr.2016.2888چکیده
امیرخسرو دهلوی، طوطی زبانآورِ هند، از شاعران بنام پارسیگوی (651 هند- 725دهلی) است، شکی نیست که بزرگترین شاعر شبه قارة هند امیرخسرو است که برخی وی را سعدی هندوستان نامیدهاند. او در نظم و نثر پارسی توانایی کامل داشت و از استادان این فن بهشمار میرود. دیوان غزلیات امیرخسرو بارها در شبه قاره و ایران به چاپ رسیده است. چاپهای تهران م. درویش و سعید نفیسی مورد عنایتِ اقبال صلاحالدین در تصحیح بعدی از دیوان غزلیات امیرخسرو در لاهور قرار گرفت که به سبب نایافت بودن آن در ایران، محمد روشن همان کارِ اقبال صلاحالدین را با ویراست جزئی به چاپ رسانید. این تصحیح که امروزه به عنوان منبع پژوهش پژوهشگران مورد استفاده است، خطاهایی درکتابت و اشکالات اساسی کوچک و بزرگی دارد که پس از بررسی ژرف در دیوان و تطبیق با نسخههای بسیار معتبر، بازنگری و تصحیح دوبارة آن ضروری بهنظر میرسد. در این پژوهش نمونههایی از اینگونه اشکالات همراه با ابیات و اشعار نویافته نمایانده شده است.
