استشراق در بازی های رایانه ای: مطالعۀ پسااستعماری «ندای وظیفه: نبرد مدرن»

نویسندگان

1 استادیار آموزش زبان انگلیسی، مرکز زبان‌های خارجی، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران

2 استادیار مدیریت آموزش عالی و کارشناس ارشد مطالعات ترجمه، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانش‌آموخته دکتری زبان و ادبیات انگلیسی، مرکز زبان‌های خارجی، دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری، تهران، ایران (نویسندۀ مسئول)

doi
10.22077/islah.2024.6931.1367
چکیده

«ندای وظیفه» یک بازی محبوب تیراندازی اول شخص است. «ندای وظیفه: نبرد مدرن» (۲۰۰۷) اولین بازی در این نوع خود است که داستان آن براساس جنگ‌های جهانی نیست. همچنین اولین بازی از نوع خود است که دارای یک داستان تعاملی دیجیتال است. این مقاله می­کوشد به بررسی مقایسه‌ای این بازی بپردازد. این بازی به­عنوان یک محصول فرهنگی قابلیت انتشار گفتمان‌های پسااستعماری و شرق‌شناسی را دارد. این مقاله سعی می­کند با استفاده از نظریات اِدوارد سعید «ندای وظیفه: نبرد مدرن» را بسنجد و ثابت کند که داستانِ بازی تحت تأثیر گفتمان‌های پسااستعماری و شرق­شناسی قرار گرفته است. این بازی به­عنوان یک رسانۀ فرهنگی، گفتمان­های شرق­شناسی را در میان بازیکنانش منتشر می‌کند. این مقاله نه­تنها می­کوشد که یک جنبۀ کمتر شناخته­شدۀ بازی «ندای وظیفه: نبرد مدرن» را بررسی کند؛ بلکه بر آن است تا نشان دهد بازی‌های رایانه‌ای از تأثیر گفتمان‌های فرهنگی برکنار نیستند.