بررسی دلایل افزونی بسامد پارادوکس در سبک هندی
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه گنبد کاووس
2 دانشیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه مازندران
doi
10.22111/jsr.2016.2580چکیده
سبک هندی متمایزترین سبک شعری کلاسیک فارسی است که با سبکهای قبل و بعد خود تمایزی آشکار دارد و اصول و موازین خاص خود را داراست؛ از جملۀ این عنصر تمایزبخش بسامد فراوان تصاویر پارادوکسی در کنار صنایعی چون: حسامیزی، تجرید، اسلوب معادله و... است. توجه ویژۀ شاعران این سبک به پارادوکس و نقشی که این شگرد ادبی در ساختار شعر آنها دارد، سبب گردید تا نگارندگان این جستار، به بررسی دلایل افزونی بسامد پاردوکس در شعر آنها بپردازند.بر اساس یافتههای این تحقیق، تصاویر پاردوکسی دارای کارکردهایی چون: ابهام انگیزی و دشواری، هنجارگریزی، ایجاز، دو بعدی بودن، تازگی و ایجاد شگفتی و لذت هستند که با معیارهای شعری و زیبایی شناختی سبک هندی تناسب و همخوانی فراوانی دارد و همین امر سبب استقبال و استفادۀ فراوان شاعران این سبک، از این شگرد ادبی شده است.
