نیک و بد انگاری انسان و آثار تربیتی آن در نظر ماکیاولی و قرآن کریم
نویسندگان
1 دانشجو دکتری فلسفه و کلام دانشگاه فردوسی مشهد
2 استاد فلسفه دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/iued.2021.532488.2049چکیده
دیدگاه هر اندیشمند در مورد انسان تعیین کننده چگونگی نگرش او به همه مباحث علوم انسانی است. ماکیاولی به عنوان یکی از پایهگذاران فلسفه سیاسی جدید دیدگاههای خاصی دارد که باعث شهرت او در عالم سیاست شده است. ریشه دیدگاههای سیاسی ماکیاولی را باید در نگاه خاص او به انسان جستجو کرد. مقاله پیشرو با شیوه توصیفی-تحلیلی و بکارگیری روش کتابخانهای در صدد است نگاه منفی ماکیاولی و همچنین نگاه قرآن به انسان را مورد بررسی قرار داده و حتی المقدور نتایج و لوازم آن را از بعد تربیتی بکاود. در نگرش اخلاقی به بررسی ریشهها و علل تقویت صفات منفی و همچنین نحوه از بین بردن آنها پرداخته میشود. اگر چه قرآن کریم در ذکر ابعاد منفی وجود انسان رهیافتی ارشادی و انتقادی دارد اما وجود برخی از آنها را لازمه طبیعت انسان دانسته است از این رو علاوه بر نگرش اخلاقی به این مساله، باید لوازم تربیتی وجود صفات منفی در انسان را نادیده نگرفت.