ویژگیهای رئولوژیکی محلول صمغ دانه مرو: تأثیر غلظتهای مختلف اسید آسکوربیک، اسید سیتریک، اسید مالیک و اسید تارتاریک
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده صنایع غذایی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده صنایع غذایی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
3 دانشیار، گروه علوم و صنایع غذایی، دانشکده صنایع غذایی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22104/ift.2024.6941.2175چکیده
در این مطالعه تأثیر اسیدهای آلی خوراکی در دو غلظت بر ویسکوزیته و رفتار رئولوژیکی محلول صمغ دانه مرو بررسی شد. مقادیر ویسکوزیته ظاهری محلول صمغ دانه مرو تهیهشده در سیستم مدل اسیدهای آلی (5/0%) برای اسیدهای آسکوربیک، سیتریک، مالیک و تارتاریک در سرعت برشی برابر 49 بر ثانیه و در 20 درجه سلسیوس به ترتیب برابر 31/10، 48/4، 00/7 و 49/5 میلی پاسکال ثانیه تعیین شد. ویسکوزیته ظاهری محلول صمغ دانه مرو با افزایش غلظت اسیدهای آلی از 5/0 به 1 درصد کاهش یافت. بیشترین کاهش ویسکوزیته مربوط به اسیدهای تارتاریک و سیتریک 1 درصد و کمترین آن مربوط به اسید آسکوربیک 5/0 درصد بود. معادله هرشل بالکلی بهترین مدل برای توصیف رفتار محلول صمغ دانه مرو حاوی اسیدهای آلی خوراکی بود. این مدل با حداکثر ضریب تبیین (9956/0<) و حداقل مقادیر خطا عملکرد خوبی از خود نشان داد. مقادیر ضریب قوام نمونهها (مدلهای قانون توان و هرشل بالکلی) با افزایش درصد اسید کاهش یافت. نمونه حاوی 1% اسید تارتاریک کمترین مقدار ضریب قوام و نمونه حاوی 5/0% اسید آسکوربیک دارای بیشترین مقدار ضریب قوام بود. با افزایش غلظت اسید، شاخص رفتار جریان نمونهها افزایش یافت.