معرفی شاعر فارسی گوی «نورمحمد گنجابوی» و بررسی اثر منظوم وی تحفه النصیر
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات فارسی دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار
doi
10.22111/jsr.2016.2562چکیده
چکیده نورمحمد گنجابوی متخلص به «نورانی» از شاعران فارسیگو و گمنام بلوچستان در قرن دوازدهم هجری است. وی ساکن شهر گَنجابه بوده که از این شهر در متون کهن فارسی، به عنوان قندابیل یاد شده است. مهمترین اثر این شاعر کتاب تحفهالنصیر است که اثری منظوم است و حدود 3500 بیت دارد. مضمون این اثر، تاریخی در توصیف جنگهای نصیرخان نوری حاکم بلوچستان و احمدخان ابدالی فرمانروای افغانستان، با سیکهای منطقۀ پنجاب است، این دو حاکم، از سرداران برجستۀ نادرشاه افشار بودهاند که پس از برافتادن نادر، هرکدام در منطقۀ خود به حکومت رسیدند. گنجابوی این اثر را در بحر متقارب و به تقلید از شاهنامۀ فردوسی سروده است. از متن کتاب معلوم است که سرایندۀ آن به دقایق سخن فارسی آگاه بوده است. گنجابوی تحت تأثیر شاعران بزرگی چون فردوسی، نظامی، سعدی و مولوی است و خود نیز نسبت به این تآثیرپذیری معترف است؛ کتاب تحفهالنصیر با اطلاعات تاریخیای که در مقطعی خاص از شبهقاره میدهد، میتواند برای تاریخپژوهان منبعی مهم باشد؛ از سوی دیگر این اثر میتواند برای پژوهشگران ادب فارسی در شبهقاره، منبعی قابل اعتنا باشد. هدف اصلی مقالۀ حاضر، شناساندن این شاعر فارسیگوی و معرفی مهمترین اثر وی است؛ از همین رو، کتاب تحفهالنصیر منبع اصلی مقالۀ حاضر به شمار میآید و مقاله دربارۀ بررسی این کتاب و شرح حال سرایندۀ آن است و اطلاعاتی نیز دربارۀ ممدوح شاعر به دست میدهد.