اثر روشهای استخراج اهمیک، کربن دی اکسید با فشار بالا (HPCD) و ماسراسیون بر ترکیبات زیستفعال جلبک قهوهای ایرانی (Nizimuddinia zanardini)
نویسندگان
1 مهندسی و علوم صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین
2 دانشگاه آزاد قزوین، گروه مهندسی و علوم صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد قزوین
3 گروه شیمی، دانشگاه کامپن فرانسه
doi
10.22104/ift.2025.7388.2199چکیده
جلبکهای دریایی منبعی سرشار از ترکیبات زیستفعال با کاربرد امیدوارکننده به عنوان مواد غذایی با خواص عملکردی و آثار درمانی هستند. هدف از این پژوهش بررسی اثرات متغیرهای دما و زمان در روشهای استخراج اهمیک، کربن دی اکسید با فشار بالا (HPCD) و ماسراسیون بر بازده استخراج، محتوای فنول کل، فلوروتانین کل، فلاونوئید کل و فعالیت آنتیاکسیدانی (بر حسب مهار رادیکال DPPH) عصاره جلبک قهوهای ایرانی Nizimuddinia zanardini بود. نتایج نشان دادند که بیشترین و کمترین محتوای فنلی و فلوروتانین کل مربوط به روشهای اهمیک (°C 45 در min 120: mg GAE/g7/960، mg PGE/g 17/1016) و ماسراسیون (°C 45 در h 24: mg GAE/g 96/307، mg PGE/g 83/281) به ترتیب بودند. همچنین روش ماسراسیون در دمای °C 45 و زمان h 24 بالاترین محتوای کل فلاونوئید را بدست آورد (mg QE/g 67/242). روش HPCD در دمای °C 30 و زمان min 60 از نظر فعالیت آنتیاکسیدانی (DPPH) با مقدار %08/83 بالاترین جایگاه را بهدست آورد. از نظر بازده استخراج نیز روش اهمیک در دمای °C 45 و زمان min 120 مقدار بالاتری داشت (%21/33). نتایج این تحقیق نشان داد در بین سه روش، روش اهمیک کارایی بیشتری در استخراج ترکیبات زیستفعال جلبک Nizimuddinia zanardini داشت.