پژوهشی در نقوش و نشانهای نمادین و اساطیری مشترک در ایران و هند (با تکیه بر مطالعات سنگ نگارهها و گچ بریهای دوره ی ساسانی)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد باستانشناسی دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 دانشیار باستانشناسی دانشگاه مازندران
doi
10.22111/jsr.2016.2565چکیده
چکیده ایران و هند دارای مشترکات فرهنگی ـ هنری بسیاری میباشند؛ این اشتراکات را میتوان نتیجه ارتباط گسترده و همزیستی تاریخی این دو تمدن بزرگ دانست. در این پژوهش سعی برآن است با تکیه بر نقوش و نشانهای نمادین و اساطیری موجود در سنگنگارهها و گچ بریهای دورهی ساسانی و مقایسهی آنها با نقوش نمادین موجود در هنر هند، نقوش و نشانهای نمادین و اساطیری مشترک در این دو تمدن بررسی و ارزیابی شود. نتایج حاصل از این پژوهش که بر اساس هدف از نوع تحقیقات بنیادی و بر اساس ماهیت از نوع تحقیقات تاریخی به شمار میرود آشکارا نشان میدهد: در غالب مفاهیم و بازنماییها در هر دو تمدن، یک هدف مشترک دنبال میشود و آن مبارزه در مقابل نیروهای شیطانی و اهریمنی است. نقوش و نشانهای نمادین و اساطیری بکار رفته در ایران و هند را میتوان در ارتباطی تنگاتنگ با اعتقاد و مذهب آن روزگار دانست که تعدادی از آنها همانند گراز و شیر در کالبد خدایان و ایزدان تجلی یافتهاند.