قهوﮤ نوشآباد: دانش پخت و کارکرد
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد باستان شناسی دانشگاه کاشان
2 استادیار گروه باستان شناسی، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران.
doi
چکیده
در فرهنگ نوشیدنی های ایرانی، قهوه از جمله نوشیدنیهای وارداتی به شمار میرود که به تدریج در فرهنگ ایرانی جایگاه ویژه ای پیدا کرده و رنگ و بوی ایرانی به خود گرفته است. سنت قهوهنوشی در ایران احتمالا به روزگار صفویه می رسد. این نوشیدنی گرم به تدریج از محبوبیت زیادی برخوردار شد و از دربارها و طبقات فرادست جامعه به میان مردم راه یافت؛ به طوری که در مناطق مختلف ایران با شیوه های متنوع، تهیه و عرضه شد. در این میان، قهوه نوشآباد شیوه تهیه مخصوص و متفاوتی دارد و زمان زیادی برای آن صرف می شود. شهر تاریخی نوش آباد در حاشیه کویر مرکزی ایران قرار دارد و از توابع بخش مرکزی شهرستان آران و بیدگل است. این قهوه غلیظ و شیرین است و عطر گلاب، هل و دارچین از آن به مشام میرسد. شرکتکنندگان در مراسم گوناگون مانند سوگواریهای محرم و مجالس ترحیم با این قهوه در حسینه ها، مساجد و خانه ها پذیرایی میشوند. نوشیدن قهوه در میان مردم نوش آباد، همچنان رسمی ماندگار و زنده در فرهنگ مردم این منطقه است. در این مقاله با شیوه توصیفی- تحلیلی برای تبیین جایگاه قهوه نوش آباد به لحاظ تاریخی، فرهنگی و اجتماعی تلاش میشود. برای نیل به این هدف، ضمن تشریح شیوه تهیه قهوه، کارکردهای مذهبی، فرهنگی و اجتماعی آن در میان مردم نوش آباد بیان میشود. بر اساس یافتههای پژوهش، قهوه نوش آباد در تحکیم پیوندهای اجتماعی و تقویت هویت فرهنگی و مذهبی مردم نوش آباد نقش مؤثر و بسیار مهمی دارد