نقد و تحلیل آموزش برمبنای اشراق الهی در فلسفة زبان آگوستین
نویسندگان
1 پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی
doi
10.52547/jipt.2020.97429چکیده
هدف اصلی این مقاله بررسی دیدگاههای آگوستین دربارة آموزش و ارتباط آن با زبان در دیالوگ آموزگار با طرح سه مدل آموزش بر مبنای یادآوری، اشاره و اشراق است. در این مقاله با روش توصیفی استنتاجی ابتدا به شرح دیدگاه آگوستین دربارة نقش زبان و کلمه در آموزش پرداخته و سپس نتایج حاصل از آن در نحوة آموزش مورد بحث قرار گرفته است. به عقیدة آگوستین آموزش به معنای معمول آن با محوریت کاربرد کلمات به عنوان نشانههای واقعیت آغاز میشود اما در ادامه باید از نشانههای کلامی به سوی واقعیت نهفته در پشت آنها به عنوان هدف اصلی آموزش حرکت کرد. در نتیجة پژوهش نشان داده شده است که بر اساس نگرش آگوستین در مدل اشراق آموزش و یادگیری واقعی نه از راه زبان بلکه با درک درونی و به مدد نوعی قوه بینش و اشراق صورت میگیرد. در واقع از نگاه آگوستین آموزش به معنای دقیق کلمه تنها بر عهدة خداوند است و آموزگار انسانی نمیتواند به کسی چیزی بیش از آنچه که با آن آشنا بودهاند، بیاموزد. در ادامه دو نقد مهم بر این نگرش از سوی ویتگنشتاین و شفلر مورد بررسی قرار گرفته و نشان داده شده است که با فهم دقیقتر نظریة آگوستین میتوان نقدهای مطرح شده را پاسخ گفت.
