زبان فارسی در هند بر اساس ملاحظات ابنبطوطه
نویسندگان
1 استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه سیستان و بلوچستان
2 استادیار زبان و ادبیات عربی دانشگاه سیستان و بلوچستان
doi
چکیده
«سفرنامه ابنبطوطه»یکی از آثار ارزشمند عربی است که میتواند در تعریف یا تبیین برخی مجهولات تاریخ ادبی یا تاریخ سیاسی و اجتماعی ایران در هند تأثیری بسزا داشته باشد. ابنبطوطه سیاح معروف عرب (779- 730 هجری) در بخشی از سفرنامه معروف خود شرح مفصل سفرش را به هند بیان و روایت کرده است. حضور و تقرب خاص او در نزد سلطان فارسیزبان دهلی به گزارشهای او ارزش تاریخی و ادبی بخشیده است. در این مقاله گزارشهای عربی مشتمل بر مندرجات فارسی در دو بخش الفاظ و جملات به شکل تحلیل در متنموردبررسی قرارگرفته است. پسازآن به سیر نفوذ فارسی در هند ازنظر تاریخ ادبی و تاریخ سیاسی پرداختهشده است تا به استناد منابع تاریخی و تاریخ ادبیات فارسی دلایل پویایی این زبان مشخص گردد. دستاوردهای این پژوهش نقش حاکمان فارسیزبان هند را در پویایی و رواج فارسی در خارج از مرزهای ایران نشان میدهد. همچنین این سفرنامه، سند و مرجعی مطمئن در تبیین مطالعات تاریخ و ادب فارسی به شمار میرود و باعث میشود ابعاد تعاملات فرهنگی ایران و هند از عمق بیشتری برخوردار گردد و منبعی موثق از فرایند تحقیقاتی منسجم را درباره تاریخ ادبیات و زبان فارسی در هند ایفا نماید.
