از پیشارمان تا رمان: تأثیر فرمهای غیر رمان بر پیدایش رمان پاورقی فارسی در مطبوعات ایران از آغاز تا 1300 خورشیدی
نویسندگان
1 استادیار ادبیات فارسی، پژوهشکدة تحقیق و توسعۀ علوم انسانی، سازمان مطالعه و تدوین(سمت)
doi
10.22077/islah.2023.6194.1245چکیده
پیدایش رمان در ایران، که سنت ادبی کلاسیک نظمبنیادِ نیرومندی دارد، مسئلهای است که بررسی سازوکار آن از دیدگاههای گوناگون نیازمند بررسی است. با توجه به همزمانی تقریبی پیدایش رمان فارسی و پیدایش رمان پاورقی فارسی در کشورمان، به نظر میرسد بحث دربارۀ عوامل پیدایش رمان پاورقی فارسی در روشنکردن ابعاد دیگری از عوامل پیدایش رمان فارسی مؤثر باشد. پرسش اصلی ما در این مقاله این است که تأثیر فرمهای غیررمانِ منتشرشده در مطبوعات ایران از آغاز تا 1300 خورشیدی در پیدایش رمان فارسی چگونه بوده است. با پذیرش نظریۀ چندنظامی بالایی و با استفاده از نظریۀ رئالیسم صوریِ وات، شش مؤلفۀ اصلی رمان رئالیستی، شامل پیرنگ، توصیف رئالیستی، شخصیت، زمان، مکان و زبان در پاورقیهای مورد نظر (بیشترین انواع پاورقی غیررمان، شامل پاورقی تاریخی، سفرنامه، شرح حال و علمی) مورد بررسی قرار گرفت. با توجه به وجود این مؤلفهها در پاورقیهای یادشده، میتوان نتیجه گرفت که هر یک از انواع پاورقیهای مورد بحث، از جهت دارابودن مؤلفههای رئالیستی، در پیدایش رمان فارسی مؤثر بودهاند و میتوان آنها را به زنجیرۀ پیدایش این ژانر در ایران افزود.