تولید پودر چغندر لبویی با استفاده از عوامل کف کننده مالتودکسترین و کنسانتره پروتئین شیر با روش خشک کردن کف پوشی در مایکروویو
نویسندگان
1 گروه علوم و صنایع غذایی دانشگاه آزاد اسلامی واحدنجف آباد -نجف آباد-ایران
2 گروه علوم و صنایع غذایی- دانشگاه ازد اسلامی واحد شهرضا- شهرضا - ایران
3 گروه مکانیک بیوسیتم، دانشگاه شهید چمران اهواز
4 گروه علوم و صنایع غذایی ، دانشکده کشاورزی- دانشگاه جیرفت- جیرفت - ایران
doi
10.22104/ift.2024.6679.2165چکیده
در این تحقیق، برخی ویژگیهای کیفی، عملکردی و حسی پودر چغندر لبویی به روش خشک کردن کف پوشی با مایکروویو مورد بررسی قرار گرفت. اثر سه متغیر مستقل غلظت مالتودکسترین (MD) و غلظت کنسانتره پروتئین شیر (MPC) به عنوان ماده کف زا در محدوده غلظت (0تا10درصد) و شدت توان مایکروویو در محدوده (400-800) وات بر برخی ویژگیهای فیزیکی فوم و پودر شامل پایداری، رنگ، تخلخل، میزان رطوبت، بازده، ترکیبات فنولی، ظرفیت آنتی اکسیدانی، بتالائین کل تعیین شدند. شرایط بهینه فرآیند با استفاده از روش سطح پاسخ (RSM) تعیین شد. با افزایش مالتودکسترین در فوم، شاخصL*،b* P≤ 0.05)) افزایش یافت. محدوده تغییرات (482/21-21/12) L* و (44/10-753/4) b* متغیر بود. اما پارامتر تخلخل توده، روند کاهشی داشت (P≤ 0.05). مالتو دکسترین بر روی پایداری فوم بی اثر شد. در صورتی که با افزایش غلظت MPC در فوم، پایداری،تخلخل توده، پارامترهای رنگ L*،b* افزایش یافتند. نتایج حاصل از ارزیابی پودر نشان داد که با افزایش غلظت مالتودکسترین و MPC، بازده، و محتوای فنل کل افزایش (P≤ 0.01) و همچنین ظرفیت آنتی اکسیدانی در رقت های ppm 500 با افزایش غلظت مالتو دکسترین کاهش و با افزایش غلظت MPC افزایش یافت (P≤ 0.05). اثر متغیرها بر بتالائین معنادار بود. محدوده تغییرات آن 333/86-676/217 بود. محتوای رطوبت در این ارزیابی رفتار معناداری از خود نشان نداد. بررسی نتایج نشان داد پودر دارای 10درصد مالتودکسترین و10 درصد MPC در توان 400 وات مایکروویو را میتوان بعنوان نمونه بهینه معرفی نمود. تصاویر SEM نشان داد که نمونه بهینه دارای ذرات ریزتر و سطوح صاف، نرم تر و پوسته پوسته است. طیف FTIR از تیمار بهینه و کنترل شباهت های قابل توجهی نشان داد. تشدید و جابهجایی برخی پیکهای جذبی الگوی طیف FTIR بر همکنش گروههای عاملی آمید و کربونیل در نمونه کنترل را تأیید کرد، به طوری که کاهش تعداد گروههای آمیدی در نمونه شاهد بیشتر بود.