مقایسه و تحلیل تعادل در تفسیر المیزان و فی ظلال القرآن
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه فلسفه و حکمت اسلامی دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)
2 دانشجوی دکتری
3 دانشیار، گروه معارف اسلامی، دانشگاه پیام نور
4 استاد یار دانشگاه پیام نور
doi
10.22034/iued.2020.240015چکیده
تعادل توجّه منطقی و خردگرایانه و نه عاطفی و احساسیِ صرف است که میتواند موجب تبلور حقگرایی و آرامش در جامعه شود. گاه در جامعة اسلامی خلل و نقصان در تربیت اجتماعی دیده میشود که میتوان ردّپایی از عدم رعایت اصل تعادل در رفتارهای انسانی را مشاهده نمود. در این پژوهش مفاهیم و آموزههای تربیتی تعادل در برخی تفاسیر بهویژه در تفسیر المیزان و فی ظلال القرآن، که نگاه اجتماعی بیشتری دارند مورد بررسی قرار گرفته است و وجه اشتراک و افتراق این دوتفسیر در بیان اصل تعادل ارائه گردیده است. صاحب فی ظلال القرآن، تعادل را به طور صریح با نگاه به لایههای اجتماعی شرح و بسط داده است و المیزان با توجّه به سیاق آیات به بیان علمی اصل تعادل پرداخته است. هدف این پژوهش مقایسه و تحلیل راهبردهای رسیدن به اصل تعادل از نگاه این دو مفسّر است. روش این پژوهش، تحلیلی _ توصیفی میباشد. در این پژوهش افراط و تفریط و عدم تعادل، مهمترین آفت اجتماعی به شمار آمده است.