گَهَنْبار سنتی چَهْرِه در شریفآباد اردکان
نویسندگان
1 گروه فرهنگ و زبانهای باستانی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران ایران
2 گروه فرهنگ و زبانهای باستانی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران ایران
3 گروه فرهنگ و زبانهای باستانی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران ایران
doi
چکیده
گهنبار، جشنی کهن است که به پاس آفرینش اهورایی برگزار میشود. بر پایه اساطیر ایرانی، اورمزد طی شش مرحله به ترتیب آسمان، آب، زمین، گیاه، حیوان و انسان را بیافرید، برای پاسداشت هر مرحله و آفریده آن، پنج روز و مجموعا سی روز در سال این جشن برپا میگردد. هر پنج روز تحت عنوان یک چهره (وقت، زمان) نامگذاری شده و نام هر چهره برگرفته از زمان برگزاری آن در طول سال است که از میان بهار تا برابری روز و شب در پایان سال را دربرمیگیرد. جشن در معنای اصیل آن ستایش، نیایش و فدیه دادن است که در گهنبار این معنا نمود عینی دارد. حضور پررنگ مردم، نیایشهای مداوم و همگانی و فدیه و نیاز که در قالب پذیرایی از همه شرکتکنندگان اجرایی میشود، این جشن را شکل میدهد و همراهی آن با طلب آمرزش برای درگذشتگان و توجه به روشنایی اجاق خانواده، در مجموع این جشن کهن را قابل توجه کرده است. این جشن در روستای شریفآباد که سابقه تاسیس آن به قرن هشتم هجری قمری برمیگردد، به طور کامل برگزار میگردد.