نقد و بررسی آرای مفسران در تبیین شیوه های تربیت اخلاقی سوره حجرات
نویسندگان
1 دانشگاه یزد
2 عضو هیئت علمی دانشگاه یزد.
3 علوم انسانی/الهیات/دانشگاه یزد/ایران
4 دانشجوی phd تفسیر تطبیقی دانشگاه یزد
5 علوم انسانی/الهیات/دانشگاه یزد/ایران
doi
10.22034/iued.2020.113866.1581چکیده
هدف از مقاله حاضر تبیین شیوههای تربیت اخلاقی سوره حجرات و نقد و بررسی آرای مفسران در این خصوص است. برای این منظور ابتدا با تدبر در آیات سوره حجرات «شیوههای تربیتی» آن استخراج شده و سپس با توجه به شیوههای ارائه شده به عنوان معیار، به نقد و بررسی آرای مفسران پرداخته شده است. مطابق با مطالعه انجام شده میتوان شیوههای تربیتی مطرح شده در این سوره را در دو دسته کلی جای داد. دسته اول ناظر بر انگیزش الهی و در برگیرنده شیوههای «پروای الهی»، «محبت الهی»، «انذار» و «تبشیر»؛ و دسته دوم ناظر بر بینش الهی و متضمن شیوههای «بیان حقایق امور» و «بیان تمثیل» است. نتیجه به دست آمده این است که مفسران در تفسیر این آیات بیشتر به مباحث اخلاقی پرداختهاند و آرای ایشان درباره شیوههای تربیتی این سوره با کاستیهایی مواجه است و مطالعه در این خصوص نشان میدهد مفسران بعضاً میان مطالب تربیتی، اخلاقی و احکام خلط نمودهاند.