خوانش بیشمتنی لوگوهای مناسبتی گوگل(دودل) با موضوع بزرگداشت هنرمندان نقاش بر مبنای گونهشناسی ژرار ژنت
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری هنرهای اسلامی، گروه هنرهای صناعی اسلامی، دانشگاه هنر اسلامی تبریز، تبریز، ایران
2 دانشیار زبان و ادبیات فرانسه، گروه زبان و ادبیات فرانسه، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22077/islah.2023.5593.1135چکیده
شبکۀ جهانگستر وب در بستر اینترنت، عرصۀ جدیدی برای گوگل، بهعنوان یکی از پرکاربردترین نامهای تجاری در دو دهۀ اخیر به وجود آورده است که بیش از 4000 نمونه لوگوی مناسبتی با عنوان دودل، از سال 1998 تا سال 202۲ طراحی کرده است. برای رمزگشایی آنها که مصداق کاملی از نمونههای ارجاعدهی است، باید به روابط گستردۀ تأثیرپذیری از متنهای پیشین توجه شود که از اینرو مقالۀ حاضر با شیوۀ توصیفیـ تحلیلی به خوانش بیشمتنی ژنت (اندیشمند فرانسوی) میپردازد. بیشمتنیت رابطۀ برگرفتگی متن دوم از متن اول است؛ بهگونهایکه اگر متن اول نبود، متن دوم شکل نمیگرفت. گردآوری اطلاعات از طریق منابع اسنادی و مشاهدهای انجام گرفته و روش نمونهگیری بهطور هدفمند 11 مورد از دودلگوگلهای طراحیشدۀ دو دهۀ گذشته با محوریت بزرگداشت نقاشان است. نتایج این پژوهش نشان میدهد گوگل از راهبردهای گوناگونی استفاده کرده است و طراحی دودلها بر پایۀ چهار اصل از ششگونۀ بیشمتنیت (همانگونگی و تراگونگی) شکل گرفتهاند: در مواردی بر اساس گونۀ پاستیش (تنها یک اثر شاخص هنرمند تقلید شده است) و در بسیاری از نمونهها بر مبنای پارودی (اصولاً کلاژی ترکیبی از چند اثر هنرمند) دودلها ایجاد شدهاند. همچنین به طور همزمان بسیاری از آنها در گونۀ فورژی و جایگشت نیز قرار میگیرند.
