ارزیابی ریسک زیستگاهی پلنگ ایرانی در پارک ملی گلستان با استفاده از مدل InVEST
نویسندگان
1 پژوهشگر پسا دکتری، گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار گروه علوم و مهندسی محیط زیست، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان، ایران – و عضو پژوهشکده آب، انرژی و محیط زیست، دانشگاه اردکان،اردکان،ایران
doi
10.22111/jneh.2025.50586.2090چکیده
پلنگ ایرانیPanthera pardus saxicolor) ) به عنوان یکی از گونههای کلیدی گوشتخوار در اکوسیستمهای ایران، نقش مهمی در حفظ تعادل اکوسیستمها ایفا میکند. این گونه با تهدیدات متعددی از جمله تخریب زیستگاه، شکار غیرمجاز، کاهش طعمههای طبیعی و فشار ناشی از توسعه انسانی مواجه است. پارک ملی گلستان، به عنوان یکی از زیستگاههای کلیدی پلنگ، در سالهای اخیر تحت تأثیر عوامل انسانی مانند گسترش زمینهای کشاورزی، افزایش دامداری، عبور جادهها و گسترش روستاها قرار گرفته است. این پژوهش با هدف شناسایی و تحلیل مناطق حساس زیستگاهی پلنگ ایرانی در پارک ملی گلستان و بررسی تأثیر عوامل انسانی بر زیستگاه این گونه، از مدل اینوست (InVEST) بهره گرفته است. در این مطالعه، چهار تهدید انسانی کلیدی از قبیل زمین های کشاورزی، نزدیکی روستاها، چرای دام و جاده هاشناسایی شد. نتایج نشان داد که جادهها و مسیرهای دسترسی با درصد ریسک تجمعی 8/15 درصد و پیامد بالا (26/2)، بیشترین اثر منفی را بر زیستگاه دارند و به عنوان یکی از عوامل اصلی گسست زیستگاهی شناخته میشوند. این گسست، زیستگاههای پیوسته را به قطعات جداگانه تبدیل کرده و جابهجایی ایمن پلنگ را محدود میکند. همچنین چرای بیش از حد دام با 56/12 درصد ریسک منجر به تخریب پوشش گیاهی و کاهش منابع غذایی طعمههای طبیعی پلنگ، نظیر کل و بزمیشود. زمینهای کشاورزی با تخریب زیستگاه طبیعی و افزایش تعامل انسان و حیاتوحش، پیامدهای جدی بر زیستگاه دارند، در حالی که نزدیکی روستاها با 41/6 درصدریسک، تعارضات انسان و حیاتوحش را افزایش داده و خطر شکار پلنگ توسط جوامع محلی برای محافظت از دامها را بیشتر میکند. نتایج این پژوهش نهتنها بر اهمیت حفظ زیستگاههای طبیعی تأکید دارد، بلکه زمینهای مستحکم برای تدوین راهکارهای مدیریتی و برنامهریزی مؤثر در جهت حفاظت از گونههای در معرض خطر انقراض فراهم میآورد.