فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

خشک‌کردن یک فناوری متداول است که مدت نگهداری طولانی پس از برداشت را برای محصولاتی مانند طالبی فراهم می کند. خشک کردن هوای گرم روشی است که در صورت بهینه شدن شرایط، ظاهر بهتر و خواص بافتی بهبود یافته را به محصول می دهد. در این مطالعه، تغییرات مدت خشک کردن، انرژی مصرفی ویژه، بازده انرژی، چروکیدگی، ضریب بازجذب، تغییرات رنگ کل، محتوای فنل و آنتی اکسیدان برای بهینه‌سازی عوامل خشک‌کردن (دما و سرعت هوا) با استفاده از روش سطح پاسخ مدل‌سازی شدند. فرآیند خشک کردن نمونه ها در سه سطح دمای50، 60 و °C 70 و سه سطح سرعت 5/0، 1 و m/s 5/1 بررسی شد. نتایج نشان داد که در خشک کردن طالبی با استفاده از روش هوای گرم با افزایش دمای هوای ورودی و کاهش سرعت هوا، بازده انرژی، ضریب باز جذب، محتوای فنل کل و درصد آنتی اکسیدان افزایش یافت در حالیکه مدت خشک کردن، انرژی مصرفی ویژه، چروکیدگی و تغیرات رنگ کاهش پیدا کرد. نقطه بهینه برای خشک کردن نمونه های طالبی در دمای هوای °C 70 و سرعت هوای m/s 5/0 به دست آمد. نتایج نشان داد که خشک کردن در دماهای بالاتر سبب افزایش شاخص مطلوبیت مدل به دست آمده از روش سطح پاسخ می شود.