آثار تربیتی اختفای زمان قیامت از دیدگاه قرآن
نویسندگان
1 استادیار دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/iued.2016.31567چکیده
پرورش روح و روان انسان و تربیت جامعه دینی بر اساس نهادینه کردن آموزههای قرآنی، پیوندی ناگسستنی با تاروپود باور به قیامت دارد. یکی از ویژگیهای مهم قیامت که علمش نزد پروردگار محفوظ مانده است و پنهان بودنش برای تربیت نفوس بشری، معنا مییابد، زمان وقوع آن است که با پایان حیات این جهانی رقم میخورد. از منظر قرآن کریم آثاری که بر مخفی بودن زمان قیامت مترتب میشود، از یکسو فرد را با آزادی در اعمال، مسئولیتپذیر میکند و با خوف و رجا، نگرشی امیدبخش فرا روی او قرار میدهد و از او تلاشگری صادق و پارسا میسازد و از غفلت، ترس، اضطراب و دنیاطلبی رهایی میبخشد؛ از سوی دیگر، جامعهی بشری را به سوی اطاعتپذیری، تکلیفمداری، اخلاقمحوری و انتظار و آمادگی دائمی جهت حضور در محضر الهی رهنمون میکند و سرانجام طیف گستردهی دشمنان دین الهی را ناامید و منفعل میسازد. در این مقاله درصدد تبیین مهمترین ثمرات تربیتی اختفای زمان قیامت از منظر آیات قرآن با استفاده از دیدگاه مفسرین هستیم.