برداشتی متفاوت از ماهیت تفسیر تربیتی: نظریهپردازی در حکم هدف و آرمان تفسیر تربیتی
نویسندگان
1 دانشیار دانشکده علوم تربیتى و روان شناسى، دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشجوی دکتری دانشکده علوم تربیتى و روان شناسى، دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/iued.2016.31568چکیده
در این پژوهش، تبیین ماهیت تفسیر تربیتی مدنظر بوده است. بدین منظور، ابتدا ماهیت این تفسیر با نظر به گونهشناسی بازنگریشده از دیدگاههای موجود از تفسیر تربیتی، تبیین شد و بر اساس سه معیار اصلی، یعنی روش تفسیر، شمول آیات و معنای تربیت، برای هر کدام از دیدگاههای ذیل هر معیار، مهمترین ویژگیهای ذاتی و عرَضی که در مجموع، با یکدیگر سازندهی ماهیت هرگونه تفسیر تربیتی هستند، شرح و تفصیل داده شد. برای تعیین ماهیت تفسیر تربیتی با نظر به گونهشناسی وضع مطلوب، بر اساس معیار هدف تفسیر تربیتی که جامعیت و ژرفای مطلوبی دارد، ماهیت تفسیر تربیتی تعیین گردید. ذیل معیار هدف تفسیر تربیتی، شش طبقه، شامل استخراج و شرح نکات تربیتی، مقایسه و تطبیق با یافتههای سایر علوم، چهرهگشایی از حقایق قرآن، تأیید گزارههای قرآن/علوم تربیتی، استخراج عناصر تربیتی و نظریهپردازی- قرار دارد. در ادامه، ماهیت هر یک از این طبقات بررسی شد. همهی این طبقات به جز هدف نظریهپردازی، در دو ویژگی، یعنی داشتن نگاه محدود به تفسیر تربیتی و محدودیت در دستاوردها و تولیدات مشترک هستند. بر این اساس، نظریهپردازی به عنوان ماهیتی مقبول برای تفسیر تربیتی شرح و بسط داده شد. برای توضیح این ماهیت، مباحثی مانند گستردگی نگاه به تعلیم و تربیت و ارتقای تفسیر تربیتی در حکم دیدگاهی فراکنشی مطرح شد که به دانش موجود تربیت اکتفا نکرده و در پی بازسازی این قلمرو معرفتی است و در نهایت، ایدهی اصلی این پژوهش، یعنی هدف نظریهپردازی برای تفسیر تربیتی، ضرورتها و برخی الزامات آن بررسی شد.