معرفی آنند رام مخلص لاهوری و نسخه ی«هنگامه ی عشق»
نویسندگان
doi
10.22111/jsr.2013.1263چکیده
آنند رام (Anand Ram)، متخلص به «مخلص«، شاعر و نویسنده ی پارسىگوی قرن دوازدهم هجری، در سودهره (Sodhra) در بخش سیالکوت (Sialkot) از توابع لاهور(Lahore) به دنیا آمد. مخلص در شاعری از استاد خود میرزا عبدالقادر بیدل پیروی مىکرد و از بهترین شاگردان او بود؛ ولى سخنش از پیچیدگیها و نازک خیالیهای معمّاواری که در شعر بیدل دیده مىشود، خالى است. علاوه بر قریحه ی سرشار آنند رام در شاعری، ذوق نکتهیابى و نقّادی وی نیز شایسته ی توجّه است و سبک نگارش او در نثر هم به متانت و روانى مشهور بوده است؛ به گونهای که مخلص را یکی از بهترین نویسندگان آن روزگار خواندهاند. هنگامه ی عشق، داستان منثور عاشقانهای است که آنند رام مخلص در سال 1152ق. با ترجمه ی آزاد پدماوت (Padmavat)، یکی از افسانههای باستانی هند، سروده ی ملک محمّد جایسی، با نثری شاعرانه و زیبا به رشته ی تحریر درآورد. در این نوشتار، به معرّفی نسخه ی هنگامه ی عشق و مؤلّف آن پرداخته شده است.