اصول روشی تربیت مقایسه ای در آموزه های قرآنی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری تفسیر تطبیقی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم
2 هیئت علمی دانشکده علوم قرآنی قم
3 هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه
4 معاون آموزشی دانشکده علوم قرآنی قم
doi
10.22034/iued.2016.27605چکیده
تربیت مقایسهای از مهمترین و پرکاربردترین روشهای تربیتی قرآن است. در این روش، قرآن کریم دو امر متضاد مانند کفر و ایمان را مقابل هم مینهد، به آثار و نتایج هر دو اشاره میکند، آنگاه از متربی میخواهد که دو طرف را با هم مقایسه کند و به اختیار خود، یکی را برگزیند. اصلیترین مبنای خاص تربیت مقایسهای، از وجود تضاد در مجموعهی جهان هستی حکایت دارد. این مقاله به روش توصیفی_ تحلیلی، با هدف کشف اصول و قواعد روشی تربیت مقایسهای در آموزههای قرآنی، تهیه شده و با دقت و امعان نظر در مبنای خاص آن، به اصول ذیل دست یافته است: اصل اثبات و نفی؛ اصل ارائهی معیار؛ آزادی و عدم اجبار؛ اصل رنج و گنج؛ درمان درد با ضد آن؛ اصل روشنگری؛ معیار خیر و شر؛ عملی کردن وعده و اجرایی نکردن وعید؛ ضرورت توجه به حیات طیبه و آخرتگرایی در برابر دنیاگرایی.