تحلیل اجتماعی سیلاب شهرستان آققلا بر مبنای چارچوب توسعه و تحلیل نهادی سیاسی (PIAD)
نویسندگان
1 استاد گروه شهرسازی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
2 دانشجوی دکترا، گروه شهرسازی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه شهرسازی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی ، تهران، ایران
doi
10.22111/jneh.2024.48894.2048چکیده
امروزه سیل بهعنوان پدیدهای چندوجهی و پیچیده مطرح که با ظهور محرکها و عوامل جدید با رویآوری به الگوواره های غیر کالبدی و غیر مهندسی، تنوعی از رویهها و الگوها بهمنظور مقابله و مدیریت سیلابها آمیختهشده با مداخلات انسانی شکلگرفته است. لذا نظریههای نهادگرایی و مکتب نو نهادگرایی ازجمله نظریههای پیشگام در سه دهه اخیر بهمنظور مدیریت پایدار شهری با تأکید بر نقش نهادها در وضع قوانین، هماهنگی بین سازمانها و افزایش آگاهی عمومی، در راستای ایجاد ساختارهای مناسب و تقویت همکاری بین تمامی ذینفعان راهکارهایی برای کاهش آسیبپذیری جامعه در برابر مخاطراتی مانند سیل مطرحشدهاند. هدف این پژوهش، بررسی ظرفیتها و کاستیهای ساختاری-نهادی شهرستان آققلا در مدیریت بلایا با تمرکز بر سیل سال 1398 و رویکرد جامعهمحور است. بدین منظور از روش تحقیق ترکیبی (کمّی و کیفی) و مبتنی بر چارچوب سیاسی توسعه و تحلیل نهادی (PIAD) بهعنوان یکی از چارچوبهای جامع تحلیل نهادی استفادهشده است. ابزار جمعآوری دادههای پژوهش شامل یک پرسشنامه محقق ساخته و دادههای پیمایشی گردآوریشده از شهرستان آققلا در سال 1402 خورشیدی با حجم نمونه 400 نفر و مقایسه با دادههای تحلیل ثانویه اسناد معتبر کشوری در حوزه اجتماعی در زمان وقوع سیل سال 98 است. یافتههای تحقیق بیانگر حضور مجموعهای از شواهد در خصوص کمبودها و نقایص ابعاد اجتماعی پشتیبان سیلاب بهعنوان یکی از اضلاع کانونی مدیریت مطلوب سیلابهای شهری در کنار سایر متغیرهای برونزا در چارچوب (PIAD) است. درمجموع نتایج نهایی بیانگر لزوم تجدیدنظرهای جدی در نوع دیدگاه به حوزه عمومی شهر یا متغیر جامعه و ویژگیهای آن به دلیل نقش پراهمیت آن در مدیریت بلندمدت، جامعهمحور، مشارکتی و پایدار سیلابهای شهری بهعنوان یک مخاطره پیچیده شهری است.