نقش تفسیر انفسی قرآن کریم در تعمیق ایمان دینی با نگاهی بر آراء حسن‌زاده آملی و جوادی آملی

نویسندگان

1 دانشگاه مازندران

2 دانشگاه مازندران

doi
10.22034/iued.2016.27608
چکیده

تفسیر انفسی قرآن کریم، شیوه­ای از تفسیر به منظور تعالی بشر، از نشأه­ی کثرات، به عوالم روحانی و رسیدن به وحدت شخصی وجود است. مفسر در این روش می­کوشد، قدم در سیر انفسی گذاشته و در شگفتی­های نفسانی غرق شود؛ بنابراین با یاری گرفتن از آیات الهی و روایت معصومین، درهای غیب را به روی خود می­گشاید. خدا، محور تفسیر انفسی است و فهم کلام الهی، موضوع آن و شناخت و تعالی انسان، هدف آن است. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی، ضمن بیان نمونه­هایی از تفسیر آیات از حسن­زاده­آملی­ و جوادی­آملی، تفسیر انفسی را شامل عرفان عملی، عرفان نظری و مبانی فلسفی نفس انسان می­داند، که در قالب برهان به مخاطب عرضه می­شود. از ویژگی­های تفسیر انفسی  می­توان به فرا­زمان و فرا­مکانی در تفسیر آیات، قابلیت­های نفس جهت مشاهده حقایق، رابطه­ی عارفانه بین بنده و محبوب حقیقی و اثرات رابطه­ی فوق در کاهش گناه و رهایی از تنهایی است، که موجب افزایش ایمان و عمق بخشی به باور دینی خواهد شد.