بررسی مزیت نسبی محصولات عمده زراعی در استان فارس
نویسندگان
1
2
3
doi
10.30490/aead.2015.58947چکیده
بخش کشاورزی در ایران پتانسیلهای مناسبی جهت کسب درآمدهای ارزی دارد، اما جهت ورود به عرصه تجارت بینالمللی نیازمند شرایط لازم جهت پیوستن به سازمان تجارت جهانی(WTO) و رقابتپذیری محصولات زراعی است. بر همین اساس، این مطالعه به بررسی مزیت نسبی محصولات عمدۀ زراعی استان فارس با استفاده از انواع شاخصهای هزینهای میپردازد. در این پژوهش به برآورد شاخصهای هزینه منابع داخلی(DRC)، هزینه به منفعت اجتماعی(SCB) و سود خالص اجتماعی(NSP) از طریق بهرهگیری از ماتریس تحلیل سیاستی(PAM) برای محصولات زراعی، که در سال زراعی 1387 -88 دارای بیشترین سطح زیر کشت در استان فارس بودهاند، پرداخته شد. در این مطالعه، علاوه بر نرخ ارز دلار، نتایج بر اساس نرخ های ارز یورو و تعادلی نیز تعیین شد و تحلیل حساسیت انجام گرفت. همچنین در مورد نهاده ماشینآلات نیز با توجه به اهمیت درصد وارداتی یا داخلی بودن آن، تحلیل حساسیت انجام گرفت. نتایج مطالعه نشان داد که به ترتیب خیار آبی، گوجهفرنگی آبی و ذرت دانهای آبی بالاترین مزیت نسبی را در بین محصولات مورد مطالعه دارند. همچنین گندم آبی، گندم دیم، جو آبی، جو دیم، لوبیا قرمز آبی، عدس دیم و پنبه آبی در هر سه نرخ ارز فاقد مزیت نسبی هستند. نتایج تحلیل حساسیت نهاده ماشین آلات نیز نشان داد که این تغییر اثر چشمگیری در رتبه بندی و همچنین وجود یا عدم وجود مزیت نسبی محصولات ندارد. طبقه بندی JEL :Q28 , Q18