فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمان ماندگاری کوتاه و سرعت فساد بالای برخی از میوه‌ها مانند توت ‌فرنگی سالانه خسارت‌های اقتصادی بسیاری را به کشورها تحمیل می‌کند. بنابراین به کارگیری روش‌های جدید از جمله پوشش‌های خوراکی می‌تواند در رفع این مشکل موثر واقع شود. در این مطالعه اثر استفاده از پوشش چندلایه آلژینات کلسیم حاوی باکتری پروبیوتیک بومیKMC45 ‌ L. plantarum و سوسپانسیون این باکتری در آب مقطر بر برخی ویژگی‌های کیفی میوه توت ‌فرنگی پروبیوتیک تولیدی در طی دو هفته نگهداری در دمای یخچال مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد که استفاده از پوشش آلژینات کلسیم حاوی باکتری پروبیوتیک در مقایسه با تیمار غوطه‌وری در سوسپانسیون باکتری پروبیوتیک در حفظ ویژگی‌های کیفی توت فرنگی موثرتر بود. به طوری که افت وزن، نرم شدن بافت و همچنین درصد پوسیدگی توت ‌فرنگی را به طور معناداری در طول دوره 14روزه، به ترتیب 2/38، 1/31 و40 درصد نسبت به تیمار شاهدکاهش داد. همچنین در این مطالعه تغییرات شاخص‌های رنگی شاملL*، زاویه هیو و کروما در نمونه‌های پوشش‌دار برخلاف تیمار شاهدکمتر بود. علاوه بر این نتایج شمارش جمعیت باکتری پروبیوتیکKMC45 ‌ L. plantarum در تیمارهای مختلف توت فرنگی در طی نگهداری در دمای 4 درجه ‌سانتی‌گراد نشان داد که پس از دو هفته میزان افت جمعیت باکتری در تیمار غوطه‌وری در سوسپانسیون باکتری 2/97 سیکل لگاریتمی بود در حالی‌ که در تیمار پوشش آلژینات کلسیم تنها 0/95 سیکل لگاریتمی تعیین شد. همچنین اثر به کارگیری پوشش آلژینات کلسیم بر طعم و بو توت ‌فرنگی بی تاثیر بود، اما موجب افزایش امتیاز سایر ویژگی‌های حسی مانند بافت، ظاهر و پذیرش کلی در مقایسه با دو تیمار دیگر شد. بنابراین پوشش آلژینات کلسیم به عنوان حاملی مناسب جهت انتقال میکروارگانیسم‌های پروبیوتیک‌ به فرم زنده بر سطح توت فرنگی تازه توصیه می‌گردد که می‌تواند ضمن افزایش ماندگاری آن، زمینه تولید و توسعه محصول پروبیوتیک جدید را فراهم ‌نماید.