خاستگاه تربیتی مدارا در قرآن کریم و سیره معصومین(ع)
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه ایلام
doi
10.22034/iued.2016.18116چکیده
مدارا از اصول اساسی زندگی اجتماعی است که در آموزههای قرآنی و حدیثی توجه ویژه به آن شده است. پرداختن به این اصل اساسی در دنیای کنونی که سازوکارهای مدرن امواجگستر، حصارهایِ جغرافیایی، عقیدتی، فرهنگی و ... را فرو ریخته است. اهمیت آن را دو چندان پیدا میکند. مهمترین سؤالی که در این باره مطرح است نقش اساسی و تأثیر ویژة آن در حوزة تربیت است. زیرا تربیت، رسالت بزرگ پرورش انسانهایی را بر عهده دارد که آمادگی موافقت با این جبههگشایی متکثر و متنوع را پیدا کند. این مقاله با بهرهبرداری از روش تحقیق تلفیقی (معناشناسی-تحلیلی) در صدد آن است که خاستگاه تربیتی مدارا در تربیت را با ابزارهای قرآنی و حدیثی تبیین نماید؛ برای دستیابی به این هدف سترگ، نخست واژههای تربیت و مدارا را با تکیه برآموزههای دینی معنا کرده است، سپس آن عرصههای مدارا در حوزههای عقیدتی ایمانی، اخلاقی رفتاری و فرهنگی اجتماعی را تحلیل وآنگاه چگونگی جایگاه مدارا در حوزة تربیت را روشن نموده است. در پایان اصول مهمی که لازم است در عرصههای تربیتی مدارا شود، تبیین نموده است؛ مانند: ملایمت در برابر تندی، جمع نرمگویی و حقگویی، رواداری خطای انسانی، تقدم چگونه گفتن بر چه گفتن و ... .