بهینه سازی ریزپوشانی و بررسی پایداری عصاره پوسته میگو غنی از آستاگزانتین
نویسندگان
1 استادیار بخش تحقیقات فنی و مهندسی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی مشهد، ایران.
2 دانشیار پژوهش بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی، سازمان تحقیقات،
3 موسسه تحقیقات کشاورزی خراسان
4 عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات آموزش و منابع طبیعی جهاد کشاورزی خراسان رضوی
doi
10.22104/jift.2021.4950.2045چکیده
پژوهش حاضر با هدف استفادة بهینه از پوسته میگو به عنوان پسماند کشاورزی در محلهای فرآوری میگو و منبع غنی از آستاگزانتین اجرا شد. بدین منظور ابتدا عصاره پو سته میگو با کمک فرآیند فراصوت استخراج شد. سپس با استفاده از دیوارههای مختلف (نشاسته اصـلاح شـده و مالتودکسترین با درجات هیدرولیز 7 و 20) و روش خشککردن پاششی ریزپوشانی شد. طراحی ترکیب دیوارههای با استفاده از نرمافزار سطح پاسخ و طراحی شبکه یکطرفه با نقاط محوری ارتقاء یافته در طرح مخلوط (14 ترکیب دیواره) انجام شد. ارزیابی خصوصیات فیزیکوشیمیایی ریزکپسولها (میزان رطوبت، راندمان ریزپوشانی، میزان آستاگزانتین و قدرت آنتیاکسیدانی) نشان داد که استفاده از مخلوط دیوارههای مالتودکسترین و نشاسته اصلاح شده تا نقطه مرکزی طرح مثلثی (33/33 درصد)، باعث بهبود خصوصیات فیزیکوشیمیایی نسبت به استفاده از دیوارهها به تنهایی میشود. بهینهیابی غلظت دیوارههای مختلف برای ریزپوشانی عصاره پوسته میگو حاوی آستاگزانتین با استفاده از بهینهیابی عددی و نموداری مشخص نمود که ترکیب دیوارة بهینه حاوی 40/18درصد دیوارة مالتودکسترین با درجه هیدرولیز 7، 78/41 درصد دیوارة نشاسته اصلاح شده و 81/39 درصد دیوارة مالتودکسترین با درجه هیدرولیز 20 میباشد. همچنین بررسی پایداری آستاگزانتین ریزکپسولها طی 42 روز نگهداری در شرایط مختلف دمایی (4 و 25 درجة سلسیوس) و رطوبتی (52 و 75 درصد) نشان داد که میزان آستاگزانتین در تمامی نمونهها به صورت خطی کاهش یافت (ضریب تبین بیش از 98 درصد)، اما میزان آستاگزانتین نهایی نمونههای مختلف با یکدیگر اختلاف معنیداری داشت (5/0/<p).کاهش دما و رطوبت نسبی محیط نگهداری باعث حفظ بهتر آستاگزانتین در ریزکپسولها شد و ریزکپسولهای حاوی ترکیب دیواره بهینه و ترکیب مساوی از هر یک از دیوارهها در دمای 4 درجه سلسیوس و رطوبت نسبی 52 درصد به ترتیب با نیمهعمر 93/94 و 42/92روز، بالاترین پایداری آستاگزانتین را در مقایسه با سایر ریزکپسولها داشتند.