مقایسه روشهای مختلف پیش بینی روند انتشار گازهای گلخانه ای از بخش کشاورزی ایران
نویسندگان
1 دانشآموخته، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
2 دانشیار، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت
3 استاد، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
4 دانشیار، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
5 دانشیار، گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
doi
10.22111/jneh.2023.46339.1980چکیده
انتشار گازهای گلخانه ای عامل اصلی گرمایش زمین و مسائل زیست محیطی است. بخش کشاورزی یکی از منابع عمده انتشار است، به طوریکه یک سوم انتشار گازهای گلخانه ای در جهان مربوط به سیستمهای کشاورزی میباشد. امروزه، پیشبینی یک ابزار مهم برنامه ریزی برای سیاستگذاران به شمار میرود. پیش بینی میزان انتشار گازهای گلخانه ای می تواند تصویری از آینده را برای سیاستگذاران، نمایان و آنها را در اتخاذ تصمیمهای راهبردی یاری نماید. روشهای متنوعی برای پیشبینی متغیرها وجود دارد. هدف این مطالعه، مقایسه روشهای پیشبینی و روند انتشار مهمترین گازهای گلخانهای (متان، دیاکسیدکربن و اکسیدنیتروژن) از بخش کشاورزی ایران است. آمار و اطلاعات لازم به صورت سالانه برای دوره زمانی 2019-1990 از سایت سازمان خوار و بار کشاورزی ملل متحد، بانک جهانی و ترازنامه انرژی وزارت نیرو، جمع آوری و به منظور پیشبینی متغیرها از روشهای تک متغیره الگوی خودتوضیح جمعی میانگین متحرک (آریما)، هموارسازی نمایی منفرد با روند، هموارسازی نمایی دوگانه با روند، الگوریتم هالت-وینترز ضربی و الگوریتم هالت-وینترز تجمعی و روش چند متغیره خودرگرسیون برداری استفاده شد. بر اساس یافتههای تحقیق، روشهای هالت-وینترز تجمعی، شبکه عصبی مصنوعی و هموارسازی نمایی منفرد با روند بهترین پیشبینی را به ترتیب برای گاز متان، دیاکسیدکربن و اکسیدنیتروژن ارائه دادند. نتایج نشان داد که روند انتشار گازهای متان و اکسیدنیتروژن، نزولی و میزان انتشار گاز دیاکسیدکربن، صعودی خواهد بود. نتایج میتواند در پیشبینی انتشار گازهای گلخانه ای در بخش کشاورزی و به تبع آن اعمال سیاستهای مناسب راهگشا باشد.