فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی قصه­گویی بر یکپارچگی اخلاقی کودکان پیش­دبستانی صورت گرفت. روش پژوهش آزمایشی بوده و از طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کودکان پیش­دبستانی در شهر نورآباد در سال 1402-1401 بود. به‌منظور انجام این پژوهش دو کلاس کودکان پیش­دبستانی( یک کلاس با 24 کودک در گروه آزمایش و کلاس دیگر با 21 کودک در گروه کنترل) با استفاده از روش نمونه‌گیری تصادفی انتخاب شد. ابزار مورد استفاده در این پژوهش مقیاس یکپارچگی اخلاقی کودکان (CMIS) بود. پس از ترجمه نسخه اصلی ابزار، روایی صوری مقیاس توسط متخصصان حوزه آموزش و حوزه آموزش اخلاق تأیید گردید و پایایی آن به روش آلفای کرونباخ (82/0a=) محاسبه شد. داده‌های به دست آمده با روش آماری تحلیل کوواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که میانگین متغیر یکپارچگی اخلاقی کودکان پیش­دبستانی و زیر مقیاس‌های همدلی، احترام و شجاعت بیشتر از گروه کنترل بود اما در میانگین زیر مقیاس صداقت، تفاوت معنی‌داری بین دو گروه آزمایش و کنترل وجود نداشت (05/0>p)؛ بنابراین می­توان قصه­گویی را به‌عنوان یک روش تدریس مؤثر در آموزش ارزش­های اخلاقی و یکپارچگی اخلاقی کودکان پیش­دبستانی در نظر گرفت.