رابطه معرفت عقلی و قلبی در تصوف عقلانی غزالی
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی
2 عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی
3 دانشجوی دکتری فلسفه دین، پژوهشگاه علوم انسانی
doi
چکیده
بر اساس تحقیقات جدیدی که در غرب انجام شده فرضیه نوینی در مورد اندیشه غزالی شکل گرفته است که مدعی است بر خلاف تصور رایج، تفکر عقلانی از نظر غزالی مهمترین ابزار معرفت و رسیدن به غاییترین هدف انسان است. گرچه غزالی به عنوان منتقد فلاسفه شناخته میشود ولی روش فکری وی همواره مشحون از استدلالات عقلی و فلسفی است و لذا از دید برخی از محققان، غزالی سهم مهمی در عقلی سازی فرهنگ جهان اسلام و انتقال اندیشههای ابن سینا به اخلاف خود داشته است و خودش نیز در نظریه پردازیهای دینی و عرفانی خود از مبانی سینوی بهرههای فراوان برده است. در این مقاله سعی شده است محورهای اصلی غزالیشناسی جدید و همچنین مبانی تصوف عقلانی غزالی مورد تحلیل قرار بگیرد. همچنین نشان داده شده است که رسیدن به بالاترین مراتب معرفت که در اندیشه غزالی به قلب نسبت داده میشود از نظر او تنها پس از طی مقدماتی ممکن میشود که در حوزه معرفت عقلانی است.