تحلیل تغییرات زمان- مکانی رخداد آتشسوزی در سطح استان کرمانشاه با تأکید بر روی شبکه مناطق تحت حفاظت
نویسندگان
1 دانش آموخته دکتری محیط زیست، کرمانشاه
2 دانشیار گروه علوم و مهندسی محیط زیست، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه اردکان، اردکان و عضو پژوهشکده آب، انرژی و محیط زیست، دانشگاه اردکان،اردکان
doi
10.22111/jneh.2024.47633.2016چکیده
آگاهی به مناطق مستعد رخداد آتشسوزی برای شناسایی چالشهای پیشرو و تدوین استراتژیهای مدیریتی مناسب است از این رو پایش و بررسی رفتار رخداد این پدیده میتواند در این راستا مؤثر باشد. در این مطالعه، مناطق رخداد آتشسوزی در سطح استان کرمانشاه با استفاده از اطلاعات مربوط به آتش فعال ماهواره مودیس در خلال سالهای 2001 تا 2022 دریافت شدند. سپس با استفاده از تابع تراکم کرنل، تراکم آتشسوزی برای هر سال محاسبه گردید و دادههای آتشسوزی بهصورت تراکم در کیلومترمربع تهیه شدند. نقشههای تراکم مختلف به شکل سری زمانی وارد تحلیل ناپارامتری من –کندال شدند تا با این روش روند تغییرات در سطح معناداری 95 درصد و بیشتر محاسبه گردد. بر اساس یافتهها در طول 21 سال گذشته مساحتی معادل 31/3613 کیلومترمربع از اراضی استان، روند افزایش تراکم آتشسوزی را تجربه کردهاند و این مقدار برای روند کاهشی برابر 39/644 کیلومترمربع است. هیچیک از مناطق حفاظتشده استان کرمانشاه روند کاهشی تراکم آتشسوزی ندارند؛ اما مناطق شمال و شمال غرب، غرب و شرق محدوده موردمطالعه روند افزایشی تراکم آتشسوزی داشتهاند. بخش عمده مناطق دارای روند افزایشی آتشسوزی در مناطق مرتفع با بارش بالا و در پوشش جنگلهای زاگرس هستند. از میان مناطق حفاظتشده منطقه حفاظتشده شاهو و کوهسالان و همچنین بوزین و مرخیل بیشترین نوسان و تغییر را تراکم آتشسوزی داشتهاند. پوشش بخش وسیعی از این مناطق به وسیله جنگلهای بلوط، خشکسالی، افزایش درجه حرارت و سرایت آتشسوزی تعمدی میتواند ازجمله عوامل مؤثر و مهم بر روی این پدیده باشد