بررسی رابطه جهتگیری مذهبی با صفات شخصیتی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی و پیام نور شهرستان دامغان
نویسندگان
1 استاد گروه روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی
3 دانشجوی دکترای تخصصی روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی؛ عضو هیئت علمی دانشگاه پیام نور
doi
چکیده
هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی مقایسهای جهتگیری مذهبی با صفات شخصیتی در دانشجویان دانشگاه آزاد و پیام نور شهرستان دامغان انجام شده است. روش: روش پژوهش از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماریپژوهش عبارتند از کلیۀ دانشجویان دختر و پسر دانشگاه آزاد و پیام نور دامغان که در سال تحصیلی 93-1392 به تحصیل اشتغال داشتند. نمونۀ آماری شامل 250 نفر بود که با روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شدند. آزمون جهتگیری مذهبی و آزمون شخصیت نئو به عنوان ابزار تحقیق مورد استفاده قرار گرفتند. یافتهها: نتایج آزمون تی نشان دادکه بین دو جنس، به لحاظ سازة مذهبمندی تفاوت معناداری وجود ندارد. همچنین بین دو دانشگاه، از نظر مذهبی بودن افراد نیز تفاوتی یافت نشد. ضریب همبستگی پیرسون نشان داد بین مذهبمندی و رگة شخصیتی روانآزردگی همبستگی منفی و بین سازۀ مذهبمندی و رگههای شخصیتی برونگرایی، وظیفهشناسی و توافق همبستگی مثبت وجود دارد. دیگر یافتهها حاکی از آن است که بین مذهبمندی و صفت انعطافپذیری دانشجویان همبستگی معنادار وجود ندارد. در این مطالعه، صفت شخصیتی وظیفهشناسی به عنوان بهترین متغیّر پیشبینیکننده برای مذهب به حساب آمد. نتیجهگیری: میزان مذهبی بودن دانشجویان با جنسیت و نوع دانشگاه رابطهای ندارد. همچنین، افرادی که مذهبیترند، برونگراتر، وظیفهشناستر و از بهداشت روانی بالاتری برخوردارند.