رابطه سبکهای فرزندپروری و خطرپذیری فکری دانشآموزان دختر با نقش میانجی خودکارآمدی خلاق
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیکی، تهران،ایران
2 استادیار روانشناسی تربیتی، گروه آموزش روانشناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.
doi
10.30465/fabak.2025.9809چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودکارآمدی خلاق در رابطه سبکهای فرزندپروری و خطرپذیری فکری انجام شد. روش اجرای پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشآموزان دختر مقطع متوسطه دوم منطقه 4 شهر تهران بودند که 341 از آنها به روش نمونهگیری خوشهای مرحلهای انتخاب شدند. جهت گردآوری دادهها از پرسشنامه سبکهای فرزندپروری پلوپا، خودکارآمدی خلاق کاروسکی و همکاران و خطرپذیری فکری بگتو استفاده شد. نتایج مدل معادلات ساختاری بیانگر تأثیر مثبت و معنیدار سبکهای پذیرش و حمایت از استقلال بر خودکارآمدی خلاق و خطرپذیری فکری بود (01/0p<). تأثیر محافظت افراطی بر خودکارآمدی خلاق و خطرپذیری فکری منفی و معنیدار بود (01/0p<). تأثیر خواستههای افراطی بر خودکارآمدی خلاق (05/0p<) و خطرپذیری فکری (01/0p<) منفی و معنیدار بود. خودکارآمدی خلاق در تأثیر پذیرش و حمایت از استقلال بر خطرپذیری فکری نقش میانجی مثبت و معنیدار داشت. نقش میانجی خودکارآمدی خلاق در تأثیر محافظت افراطی و خواستههای افراطی بر خطرپذیری فکری منفی و معنیدار بود (05/0p<). بنابراین، میتوان نتیجه گرفت که سبکهای فرزندپروری نقش قابل توجهی در خودکارآمدی خلاق و خطرپذیری فکری دانشآموزان دختر دارند و لزوم آگاهی والدین از شیوههای صحیح فرزندپروری جهت موفقیت علمی دانشآموزان را مورد تأکید قرار میدهند.