رابطه سبک‌های فرزندپروری و خطرپذیری فکری دانش‌آموزان دختر با نقش میانجی خودکارآمدی خلاق

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی شخصیت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد الکترونیکی، تهران،ایران

2 استادیار روانشناسی تربیتی، گروه آموزش روان‌شناسی و مشاوره، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران.

doi
10.30465/fabak.2025.9809
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش میانجی خودکارآمدی خلاق در رابطه سبک­های فرزندپروری و خطرپذیری فکری انجام شد. روش اجرای پژوهش توصیفی-همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری پژوهش کلیه دانش­آموزان دختر مقطع متوسطه دوم منطقه 4 شهر تهران بودند که 341 از آن­ها به روش نمونه­گیری خوشه­ای مرحله­ای انتخاب شدند. جهت گردآوری داده­ها از پرسشنامه سبک­های فرزندپروری پلوپا، خودکارآمدی خلاق کاروسکی و همکاران و خطرپذیری فکری بگتو استفاده شد. نتایج مدل معادلات ساختاری بیانگر تأثیر مثبت و معنی­دار سبک­های پذیرش و حمایت از استقلال بر خودکارآمدی خلاق و خطرپذیری فکری بود (01/0p<). تأثیر محافظت افراطی بر خودکارآمدی خلاق و خطرپذیری فکری منفی و معنی­دار بود (01/0p<). تأثیر خواسته­های افراطی بر خودکارآمدی خلاق (05/0p<) و خطرپذیری فکری (01/0p<) منفی و معنی­دار بود. خودکارآمدی خلاق در تأثیر  پذیرش و حمایت از استقلال بر خطرپذیری فکری نقش میانجی مثبت و معنی­دار داشت. نقش میانجی خودکارآمدی خلاق در تأثیر  محافظت افراطی و خواسته­های افراطی بر خطرپذیری فکری منفی و معنی­دار بود (05/0p<). بنابراین، می­توان نتیجه­ گرفت که سبک­های فرزندپروری نقش قابل توجهی در خودکارآمدی خلاق و خطرپذیری فکری دانش­آموزان دختر دارند و لزوم آگاهی والدین از شیوه­های صحیح فرزندپروری جهت موفقیت علمی دانش­آموزان را مورد تأکید قرار می­دهند.