دستوری شدگی «ساخت برتر» در فارسی
نویسندگان
1 گروه زبانشناسی ، دانشکده ادبیات و زبان های خارجی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/ls.2025.81932.1679چکیده
فرایند «مقایسه»، عملکردی ذهنی است که از رهگذر آن، دو یا چند هستار به منظور کشف شباهتها و تفاوتهای میانشان به بوتۀ آزمایش کشیده میشوند. بر اساس مطالعات، بیان «مقایسه» بهعنوان ساختی دستوری، در زبانهای دنیا غالباً بر عهدۀ ساختهای صرفی است، با وجود این در بسیاری از زبانهای دنیا ساختهای نحوی فراوانی نیز، بیان این مفهوم دستوری را بر عهده دارند. در این مقال برآن بودیم تا بر اساس انگارۀ شناختی طرحوارههای رویداد هاینه، الگوهای زبانی بیان «ساخت برتر» در فارسی را به نمایش بگذاریم. ساخت «برتر»، یکی از زیرساختهای مفهوم مقایسه، ساختی است که از رهگذر آن، «بیش» یا «کم» بودگی یک هستار در دارابودن صفتی مشخص، نسبت به هستاری دیگر رمزگذاری میشود. در این انگاره، هشت طرحوارۀ رویداد منبع از جمله کنش، مکان، منبع، هدف، قطبیت، توالی، تشبیه و مبتدا برای بیان ساخت «برتر» معرفی شدهاند. دادههای فارسی حاکی از آنند که در بیان مفهوم «برتری» در فارسی، تمام هشت طرحوارۀ رویداد منبع از سوی گویشوران به خدمت گرفته میشوند. علاوهبرآن، مشاهده گردید که هفت طرحوارۀ منبع دیگر یعنی اندامواژه، معرفه، اضافی، حیوانات، محمول دوگانه، اصطلاحی و وجهی که در دیگر زبانهای دنیا مستند نشدهاند، در فارسی بیان ساخت برتر را برعهده دارند. این پژوهش نشان میدهد که مفهوم دستوری «برتری» حاصل دستوریشدگی ساختهای فوقالذکر است، چرا که در این روند تحول، آنگونه که بسیاری از نظریهپردازان دستوریشدگی بر آن معتقدند، ساختی مشتمل بر چند واژه (که میتوانند معانی واژگانی داشته باشند) برای بیان مفهومی دستوری و غیرواژگانی به خدمت گرفته میشود.