تحلیل جامعه شناختی تأثیرات صنعت گردشگری بر توسعة منطقه ای استان قزوین (مورد مطالعه: شهرستان قزوین)
نویسندگان
1 دانشجوی گروه جامعه شناسی اقتصادی و توسعه، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 استاد گروه توسعة روستایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
3 دانشیار گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران
doi
10.22059/jhgr.2021.314099.1008207چکیده
درجة توان گردشگری در ایجاد توسعه در یک منطقه به مقدار زیادی به همسویی فرهنگ ضمنی و فرهنگ عینی تصمیم گیری های مدیریتی حکومت محلی بستگی دارد. قزوین یکی از شهرهای تاریخی و فرهنگی ایران است که دارای بیشترین تعداد آثار باستانی ثبتشده در کل کشور است. هدف از پژوهش حاضر تحلیل جامعه شناختی تأثیرات صنعت گردشگری بر توسعة منطقه ای استان قزوین (مورد مطالعه: شهرستان قزوین) است. روش پژوهش حاضر توصیفی- تحلیلی است. برای تدوین راهبردها با استفاده از تکنیک SWOT از دو گروه گردشگران 140 نفر و ذینفعان (مشاغل مرتبط با گردشگری) 120 نفر دادهها جمعآوری انجام شد. سپس، برای پیشبینی آیندة گردشگری قزوین اتفاق نظر 41 نفر از مسئولان و متخصصان در طی سه راند تکنیک دلفی بهدست آمد. نتایج یافتهها نشان میدهد نیاز به استراتژی بازنگری و نگاه جامع و مثبت به گردشگری منطقه است. تفاوت فرهنگ ضمنی و فرهنگ عینی برآمده از اهداف و ارزشهای همة ذینفعان منطقه تعارض منافع متعددی را به وجود آورده است که ارتباط تنگاتنگی با آیندة صنعت گردشگری قزوین دارد. بنابراین، مدیران تصمیم گیرنده از حیث توان تعیین هدف و وصول به آن در سیاستگذاری ها عاجز میشوند و با قدرت بسیار اندک کار می کنند. توسعة اقتصادی گردشگری در گرو هماهنگ نمودن منافع متعارض است. تنظیم اصول سیاستگذاری گردشگری قزوین می تواند در جهت توانمندسازی حکومت محلی با استفاده از رویکرد انطباق تکرارشونده مسئله محور و همچنین گردشگری اجتماع محور از مؤلفه های مهم توسعة منطقه ای در سایة صنایع خلاق و صنایع فرهنگی امکان پذیر شود.
