بررسی آب و هواشناختی بارش های سیل زای بهار 1398 در غرب ایران
نویسندگان
1 استاد آب و هواشناسی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه اصفهان
doi
10.22111/jneh.2022.43039.1914چکیده
در اواخر اسفند 1397 و اوایل فروردین 1398 خورشیدی بارشهای سنگینی در ایران رخ داد که به جاری شدن سیل در چندین استان ایران انجامید. در این مقاله سیلابهای بهار 1398 در حوضه های غربی کشور (کرخه و کارون بزرگ) بررسی شده است. این سیلابها زیانهای بسیار سنگینی به کشور وارد آورد. نهادهای اجرایی کوشیدند این رویداد را کالبدشکافی کنند و علل و پیامدهای آن را بشناسند. این تجربه نشان داد که سیلاب پدیدهای انسانی – طبیعی است و طبعاً مانند همه ی دیگر پدیده های انسانی پیچیده است؛ پیچیده، به این معنا که برایند برهم کنشهای اجزای بسیار متنوعی است. در این جا بخشی از یکی از اجزای این پدیده ی پیچیده یعنی بخش بارش از بُعد آب و هواشناختی مسئله بررسی شد. به این منظور به کمک پایگاه داده بارش اسفزاری میانگین بلندمدت بارش به روش کریجینگ محاسبه و با بارش سال 1398 که با داده های 475 ایستگاه تهیه گردید مقایسه شد. از این گذشته سری زمانی بارش به روش وزنی برای تک تک زیرحوضه های منطقه محاسبه و وضعیت بارش انباشته در زمان ریزشها مشخص شد. این بررسی نشان داد شدت بارشهای بهار 1398 نسبت به رویدادهای تاریخی بیشتر نبوده است اما حجم بارش دریافتی حوضه ها بیسابقه بوده است. بنابر این از دیدگاه آب و هواشناختی مهمترین نقش را بارش سنگین و موقعیت هستهی بارش در بروز این سیلاب بازی کرده است. حجم بارش در دو حوضه کرخه و کارون در یک دورهی 9 روزه معادل حدود 70 درصد بارش سالانهی این دو حوضه بوده است. استقرار هسته ی بارش در بخش پرشیب شرقی حوضه نیز در تشدید سیلاب نقش داشته است. این نتایج به لطف داده های شبکه ای بارش به دست آمد