اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر رشد عاطفی-اجتماعی، افکار خودکشی و حافظه هیجانی دانشآموزان خشونتدیده
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران
3 دانشآموخته کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران
doi
10.30465/fabak.2025.9570چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر رشد عاطفی-اجتماعی، افکار خودکشی و حافظه هیجانی دانشآموزان خشونتدیده بود. روش پژوهش آزمایشی از نوع پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش، تمامی دانشآموزان مقطع متوسطه دوم شهر اردبیل بودند که از میان آنان، دانشآموزانی که یکی از رفتارهای قربانی شدن را در حداقل فراوانی دو تا سه بار در ماه تجربه کرده بودند به عنوان دانشآموزان قربانی خشونت به شیوه هدفمند و به تعداد 60 نفر انتخاب شدند و بصورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. هر دو گروه قبل از اجرای مداخله و پس از آن به پرسشنامههای رشد دانشآموزان (AISS) سینها و سینگ (1993)، افکار خودکشی بک (1961) و حافظه هیجانی کیگ و امونز (1990) پاسخ دادند. گروه آزمایش در 10 جلسه بسته مهارتهای زندگی را دریافت نمود. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. یافتهها نشان داد آموزش برنامه مهارتهای زندگی افکارخودکشی و حافظه هیجانی منفی را در آزمودنیهای گروه آزمایش بهگونه معناداری کاهش داده و رشد عاطفی-اجتماعی آنان را بهبود بخشیده است. بنابراین آموزش مهارتهای زندگی بر رشد عاطفی– اجتماعی، افکار خودکشی و حافظه هیجانی دانشآموزان خشونتدیده تاثیر معناداری داشته است.