اثربخشی آموزش مهارتهای زندگی بر رشد عاطفی-اجتماعی، افکار خودکشی و حافظه هیجانی دانش‌آموزان خشونت‌دیده

نویسندگان

1 دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران

3 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران

doi
10.30465/fabak.2025.9570
چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی آموزش مهارت های زندگی بر رشد عاطفی-اجتماعی، افکار خودکشی و حافظه هیجانی دانش­آموزان خشونت­دیده بود. روش پژوهش آزمایشی از نوع پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش، تمامی دانش­آموزان مقطع متوسطه دوم شهر اردبیل بودند که از میان آنان، دانش­آموزانی که یکی از رفتارهای قربانی شدن را در حداقل فراوانی دو تا سه بار در ماه تجربه کرده بودند به عنوان دانش­آموزان قربانی خشونت به شیوه هدفمند و به تعداد 60 نفر انتخاب شدند و بصورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل جایگزین شدند. هر دو گروه قبل از اجرای مداخله و پس از آن به پرسشنامه­های رشد دانش‌آموزان (AISS) سینها و سینگ (1993)، افکار خودکشی بک (1961) و حافظه هیجانی کیگ و امونز (1990) پاسخ دادند. گروه آزمایش در 10 جلسه بسته مهارت­های زندگی را دریافت نمود. داده­ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری تحلیل شدند. یافته­ها نشان داد آموزش برنامه مهارتهای زندگی افکارخودکشی و حافظه هیجانی منفی را در آزمودنی­های گروه آزمایش به­گونه معناداری کاهش داده و رشد عاطفی-اجتماعی آنان را بهبود بخشیده است. بنابراین آموزش مهارت­های زندگی بر رشد عاطفی– اجتماعی، افکار خودکشی و حافظه هیجانی دانش­آموزان خشونت­دیده تاثیر معناداری داشته است.