گونۀ کرمانشاهی زبان اشارۀ ایرانی و تفاوت آن با گونۀ تهرانی
نویسندگان
1 دکتری زبانشناسی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
2 پژوهشگر پسادکتری، دانشگاه ایالتی آزاد، بلوفنتین، آفریقای جنوبی
3 دانشجوی دکتری زبان شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22054/ls.2025.79077.1639چکیده
زبان اشاره ایرانی، زبان اشارهی جامعهی ناشنوای ایران است. این زبان دارای گونههای متفاوتی است. در بعضی استانها این تفاوت گونه بیشتر و در بعضی دیگر کمتر است. گونهی کرمانشاهی زبان اشاره ایرانی تا کنون مورد مطالعه قرار نگرفته است. مطالعهی حاضر مستخرج از یک پروژهی مستند سازی زبان اشاره ایرانی بود که با حمایت موسسهی مستندسازی زبانهای در معرض خطر انجام شد. تعداد ناشنوایان شرکت کننده در این مطالعه 54 نفر بود. در طول جلسات، از شرکت کنندگان خواسته میشد که حروف الفبای دستی را تولید کنند، کلماتی را هجی دستی کنند، داستان فیلم کوتاهی را برای یکدیگر بازگو کنند و گفتگوهای هدایت شده داشته باشند. نتایج این پژوهش نشان داد که به طور کلی گونهی کرمانشاهی زبان اشارهی ایرانی برای ناشنوایان مناطق دیگر ایران به راحتی قابل درک است و تفاوت این گونه به حدی نیست که مانع ارتباط متقابل شود. با این حال پس از این پژوهش به تفاوت-های جزئی میان گونههای رایج زبان اشارۀ ایرانی که تا کنون مطالعه شدهاند و گونۀ رایج در کرمانشاه پی بُردیم.