معیارسازی خردهآزمونهای واژگانی ـ معنایی نسخۀ فارسی پروتکل ارزیابی مهارتهای ارتباطی مونترال (پی.ام.ای.سی.)
نویسندگان
1 دانشیار زبانشناسی دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/ls.2025.86349.1721چکیده
مجموعهای از پژوهشها در تقریباً نیم قرن اخیر نشان دادهاند که علاوهبر نقش تعیینکنندۀ نیمکرۀ چپ در پردازش زبان، نیمکرۀ راست نیز، در پردازش جنبههای مختلف زبانی و ارتباطی نقش دارد. «پروتکل ارزیابی مهارتهای ارتباطی مونترال (ام.ای.سی.)» در سال 2004 بهعنوان یک آزمون جامع با هدف ارزیابی چهار مهارت نوایی، واژگانی ـ معنایی، گفتمانی و کاربردشناختی در بیماران آسیبدیدۀ مغزی نیمکرۀ راست طراحی و تدوین شد. در پژوهش حاضر، چهار خردهآزمون مرتبط با مهارت واژگانی ـ معنایی نسخۀ فارسی پروتکل مونترال (پی.ام.ای.سی.)، یعنی روانی گفتار بدون محدودیت، روانی گفتار با معیار املایی (ب)، روانی گفتار با معیار معنایی (پوشاک) و قضاوت معنایی، معرفی شده است. در فرایند هنجارسازی این چهار خردهآزمون، عملکرد 150 فرد سالم فارسیزبان در دو گروه سنی 25ـ44 و 45ـ64 سال و دو گروه تحصیلی زیر 12 سال و 12 سال یا بالاتر آموزش رسمی ارزیابی شد. نتایج این پژوهش روایی و پایایی خردهآمونهای پی.ام.ای.سی. را برای سنجش مهارتهای واژگانی ـ معنایی زبان فارسی تأیید کرده است. همچنین، هماهنگ با نتایج پژوهش پیشین درباره مهارت کاربردشناختی پی.ام.ای.سی.، نتایج نشان میدهند که متغیر میزان تحصیلات، در مقایسه با متغیر سن، بهطور معنیداری بر عملکرد آزمودنیها در بیشتر خردهآزمونها اثرگذار بوده است.