الگوی فراگیری روابط مفهومی در کودکان
نویسندگان
1 دکتری زبانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشیار گروه زبانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
3 دانشیار گروه زبانشناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
4 دانشیار گروه پژوهشی مطالعات زبان فارسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
doi
10.22054/ls.2022.69316.1554چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی معنیشناسانۀ الگوی فراگیری روابط مفهومی در کودکان 7 تا 12 سالۀ فارسیزبان و مقایسۀ آن با ترتیب کاربرد این روابط در کتابهای فارسی شش پایۀ دورۀ ابتدایی (1397) است. روش انجام پژوهش توصیفی ـ تحلیلی بوده و گردآوری دادهها به دو روش میدانی و کتابخانهای انجام گرفته است. ازاینرو، شش آزمون چهارگزینهای طراحی شده و بهمنظور دستیابی به الگوی فراگیری روابط مفهومی، 25 کودک از هر پایه و هر جنس به آنها پاسخ دادند. همچنین، با هدف مقایسۀ هر الگو با ترتیب کاربرد روابط در کتابهای مذکور، واژههای دارای هر یک از روابط مفهومی استخراج و ذخیره شد. یافتههای پژوهش نشان میدهند که درک معنی واژه در کودکان از طریق درک معنی دایرﺓالمعارفی آن و بافت اتفاق میافتد و آنها از دانش پسزمینه برای درک انواع روابط مفهومی میان واژهها بهره میبرند. بهعلاوه، ترتیب کاربرد روابط مفهومی در کتابهای مذکور تفاوتهای عمدهای با ترتیب فراگیری آنها توسط کودکان دارد و این مسئله میتواند دشواری در درک مفهوم واژهها و روابط مفهومی حاکم میان آنها را سبب شود.
